Rhinophora lepida

Rhinophoridae – Stonoginiowate
Ciało czarne. Oczy samicy rozdzielone szerokim, a samca wąskim czołem. Twarz przy otworze gębowym wyciągnięta do przodu, wyraźnie bardziej niż czoło – konieczny widok z boku. Na scutum brak jasno opylonych, podłużnych pasów. Tergity 3 i 4 bez szczecin dyskalnych (uniesione ku górze szczeciny na środku tergitów). Przednie krawędzie tergitów 3 i 4 u samca zwykle jasno opylone. Wierzchołek i boki odwłoka silnie oszczecone. Główki przezmianek żółte. Skrzydła lekko przyciemnione – słabiej niż u wielu innych gatunków z rodziny. Komórka R4+5 zamknięta; petiola długa (żyłka łącząca tę komórkę z wierzchołkiem skrzydła). Czułki ciemne.

Warszawa 20.08.2020 ♀ Fot. Sylvester Kociniak

Warszawa 18.08.2020 ♂ Fot. Sylvester Kociniak

Warszawa 18.08.2020 ♂ Fot. Sylvester Kociniak

  1. Liczebność. Pospolita, miejscami liczna
  2. Biotop. Skraje lasów, łąki, polany, ogrody, tereny ruderalne
  3. Wymiary. Długość ciała około 4 mm
  4. Aktywność. Maj/czerwiec – sierpień
  5. Lokalizacja. Mazowieckie
  6. Pokarm. Nektar, pyłek. Larwy są parazytoidami równonogów
  7. Podobne. Inne gatunki z rodziny, które można rozróżnić w zależności od gatunku po jasnych pasach na scutum, czarnych główkach przezmianek, płaską twarzą (czoło wysunięte silniej ku przodowi od okolicy otworu gębowego w rodzaju Stevenia), częściowo żółtymi czułkami oraz silniej przyciemnionymi skrzydłami i krótszą, a rzadziej dłuższą petiolą
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Sylvester Kociniak

avidal

Leave a Reply