Scathophagidae – Cuchnicowate
Oczy u obu płci rozdzielone szerokim czołem. Ciało smukłe i wąskie. Głowa w części szczytowej i potylicznej szaro opylona. Twarz, policzki i czoło białe lub żółte. Na spodzie głowy samca dwa skupiska długich i gęstych, złocistych włosków tworzących zwisające do dołu kępki (barbata znaczy brodata). Tułów czarny, lecz obficie szaro (rzadziej zielonkawo) opylony; scutum nieco ciemniejsze niż pleuryty. Odwłok cylindryczny, czarny – lecz z powodu opylenia wygląda jakby był szary. Scutellum z z dwiema parami długich i sztywnych szczecinek – bazalnych i apikalnych. U samca w tylnej części odwłoka (na hypopygium) dwie złociste kępki długich włosków wzniesionych ku górze – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Nogi żółte. Tylne biodra czarne, szaro opylone. Przednie biodra u obu płci całkowicie żółte. Środkowe uda samicy z licznymi, sztywnymi, czarnymi włoskami – brak włosków żółtych. Skrzydła zażółcone w części nasadowej. U samca między żyłkami R4+5 i M1 dwie dodatkowe, silnie przyciemnione żyłki poprzeczne (crossveins), których brak u samicy i u innych gatunków z rodzaju – żyłki te mogą być szczątkowe, nie dochodzące do żyłki R4+5.
- Status. Rzadka i nieliczna. Nie udało mi się znaleźć krajowych rekordów, choć zapewne prawdopodobieństwo obserwacji jest największe w płn-wschodniej części kraju. Gatunek holarktyczny zasiedlający przede wszystkim Skandynawię i Rosję, a także Kanadę
- Siedlisko. Torfowiska, wilgotne lasy z rozlewiskami
- Wymiary. Długość ciała 6-8.5 mm; wg niektórych źródeł dorasta do 10.2 mm
- Aktywność. Maj/czerwiec – sierpień
- Lokalizacja. Finlandia
- Pokarm. Imagines drapieżne. Larwy nieznane – przypuszczalnie są drapieżne i rozwijają się w płytkiej wodzie
- Podobne. Samiec wyjątkowy. Samicę można zidentyfikować m.in po całkowicie żółtych przednich biodrach i po czarnych, szczecinkowatych włoskach spodniej stronie środkowego uda
- Uwagi. Autor obserwacji – Pentti Ketola
- P.barbata w iNat
Łódź 07.01.2026




