Sphaeroceridae
Oczy rozdzielone czołem u obu płci. Aparat gębowy silnie rozbudowany – cecha diagnostyczna rodzaju. Ubarwienie podstawowe czarne lub ciemnobrązowe. Scutellum z parą długich szczecinek apikalnych. Nogi niemal zawsze czarne, jedynie kolana i stopy u niektórych gatunków są żółtobrązowe. Skrzydła zauważalnie, brązowawo przyciemnione. Żyłka M dochodzi do krawędzi skrzydła, natomiast żyłka Cua1 jest skrócona i do krawędzi skrzydła nie sięga (dla ułatwienia to para żyłek odchodzących od żyłki poprzecznej m-cu – niestety nie mam ujęcia na skrzydło, abym mógł je zaznaczyć). U Crumomyia pedestris skrzydła są silnie zredukowane do krótkich kikutów, choć zdarzają się także osobniki w pełni uskrzydlone. Poszczególne gatunki (kilka w Polsce) różnią się detalami oszczecenia ciała i zwykle nie sposób je oznaczyć do poziomu gatunku na podstawie fotografii terenowych. Należy do podrodziny Copromyzinae.
Wielka Puszcza 14.05.2025 Fot. Jerzy Tomiak
- Status. Niektóre gatunki nierzadkie – mimo to rodzaj obserwowany sporadycznie
- Siedlisko. Wszędzie tam, gdzie znajduje warunki do rozwoju – w tym pryzmy kompostowe, pastwiska, zagrody, parki, ogrody, lasy
- Wymiary. Długość ciała przeciętnie 2.5-4 mm
- Aktywność. Wiosna – jesień, a niektóre gatunki (zwłaszcza Crumomyia pedestris) także w cieplejsze dni zimowe (można je spotkać na śniegu)
- Lokalizacja. Małopolskie
- Pokarm. Imagines żywią się pokarmem płynnym. Larwy saprofagiczne i koprofagiczne – żerują w rozkładającym się materiale roślinnym i w ekskrementach
- Podobne. Gatunki z podrodzin Sphaerocerinae i Limosininae różnią się użyłkowaniem (u pierwszej z nich żyłka Cua1 dochodzi do krawędzi skrzydła, u drugiej żyłka M nie dochodzi do krawędzi skrzydła). Rozpoznanie ułatwia silnie rozbudowany aparat gębowy
- Uwagi. Autor obserwacji – Jerzy Tomiak
- Rodzaj Crumomyia w iNat
Wielka Puszcza 14.05.2025 Fot. Jerzy Tomiak
Łódź 16.05.2025