Syrphidae – Bzygowate
Oczy owłosione, u samca stykające się ze sobą, u samicy rozdzielone szerokim czołem. Twarz pokryta złocistym owłosieniem. Scutum czarne, matowe poza połyskującymi wąskimi, szarymi paskami. Scutellum z długimi żółtymi włoskami na tylnej krawędzi. Odwłok złociście owłosiony – zwłaszcza na bokach tergitów. Czułki czarne z silnie wydłużonym i zaostrzonym członem wierzchołkowym; wierzchołki czułków białe. Trzeci człon czułków dwa razy dłuższy od członów pierwszego i drugiego łącznie – i jednocześnie pierwszy człon czułków dwa razy dłuższy od członu drugiego.
- Zasięg. Wykazana z Francji, Belgii, Niderlandów, Włoch, Hiszpanii, Portugalii, Cypru i z Półwyspu Bałkańskiego. Poza Europą odnaleziona na Zakaukaziu i w Turkmenistanie (stan na 2025 rok). Bardzo prawdopodobne, że ta lista ulegnie poszerzeniu w związku ze zmianami klimatycznymi
- Siedlisko. Lasy, stare parki i ogrody, aleje z dziuplastymi drzewami – w tym z dębami, bukami, klonami, topolami, kasztanami i jesionami. Większość życia spędza wysoko w koronach drzew i bardzo trudno ją zaobserwować. Samce najłatwiej odnaleźć w trakcie patrolowania swojego terytorium, gdy zawisają w locie podczas słonecznych dni. Spotkanie samicy wymaga więcej szczęścia – choć i tak jest to bardziej prawdopodobne, niż w przypadku naszej krajowej Callicera aenea
- Wymiary. Brak danych – długość ciała rodzaju mieści się w granicach 9.5-15 mm
- Aktywność. Apogeum pojawu od lutego (a na południu Europy nawet od stycznia) do czerwca; samice do lipca. Być może najwcześniej pojawiająca się palearktyczna pozłotka w sezonie
- Lokalizacja. Francja. W Polsce nie odnaleziona, choć występowanie w naszym kraju niewykluczone
- Pokarm. Nektar, pyłek, spadź – imagines obserwowano kilkukrotnie podczas picia wody z kałuż i brzegów leśnych strumieni. Larwy nieznane – prawdopodobnie rozwijają się w wypełnionych wodą dziuplach i w wyciekach soku; filtrują zawiesinę organiczną
- Podobne. U Callicera aenea i Callicera rufa trzeci segment czułków tak długi jak człon pierwszy i drugi łącznie, a człon pierwszy jest tak długi jak człon drugi. Najbardziej podobna Callicera macquarti lata późnym latem i jesienią. Inne gatunki z rodzaju różnią się brązowym scutum i detalami owłosienia
- Uwagi. Autor obserwacji – Bastien Louboutin
- C.fagesii w iNat
Łódź 15.04.2025

