Merodon equestris – Pobzyga cebularz

Syrphidae – Bzygowate
Bardzo zmienny w ubarwieniu bzyg z plemienia Merodontini imitujący żądłówkę. Samica przybiera formę od prawie w całości czarnej do bardzo jasnej, białożółtej. Obie płci, które można rozróżnić na podstawie ułożenia oczu (samiec połączone, samica rozdzielone) często bywają zdobione pomarańczowym futerkiem na tułowiu. Tylne uda zgrubiałe. Skrzydła przezroczyste; żyłka R4+5 silnie, łukowato wygięta.

Gałków 26.05.2012

Gałków 26.05.2012 ♀

Brójce 13.06.2010

Brójce 13.06.2010 ♀

Łódź Źródłowa 16.06.2013

Łódź – Źródłowa 16.06.2013 ♀

Wiączyń 02.06.2010

Wiączyń 02.06.2010 ♀

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Na leśnych polanach, skrajach lasów i leśnych drogach lubi wygrzewać się w słońcu siedząc na liściach, lub bezpośrednio na ziemi. Chętnie zasiedla ogródki działkowe i ogródki przydomowe, gdzie bywa zmorą miłośników kwiatów
  3. Wymiary. Długość ciała 12-14 mm. Długość skrzydła 8.5-10.25 mm
  4. Aktywność. Maj – sierpień; szczyt pojawu wiosną
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar. Larwy rozwijają się w roślinach cebulowych. Wyżerają wnętrze cebulek, w którym potem zimują
  7. Podobne. Inne bzygi stosujące mimikrę upodobniającą je do trzmieli, przede wszystkim Eristalis intricarius. Jedna z form barwnych łudząco podobna do Criorhina berberina. Szereg cech diagnostycznych pozwala rozpoznać gatunek. Zaliczają się do nich: masywne uda, zwłaszcza trzeciej pary nóg, owłosione oczy, skrzydła bez plam z żyłką R4+5 wygiętą w stronę komórki radialnej R5
Las wiączyński 02.06.2015

Las wiączyński 02.06.2015 ♂

Las wiączyński 02.06.2015

Las wiączyński 02.06.2015 ♂

Dodaj komentarz