Tabanidae – Bąkowate
Znany poprzednio jako bąk brązowy. Ciało masywne, krępe. Oczy złożone bardzo duże, nagie, bez pasów, brązowe – u samca połączone, u samicy rozdzielone czołem. Na środku tergitów krótkie, zaokrąglone jasne plamy dochodzące co najwyżej do połowy długości tergitów.
- Status. Pospolity; jednak wydaje się być ewidentnie mniej liczny od Tabanus bovinus. Wykazywany z całego kraju
- Siedlisko. Torfowiska, skraje wilgotnych lasów, pastwiska, łąki, brzegi wód; preferuje gleby kwaśne
- Wymiary. Długość ciała 19-28 mm
- Aktywność. Maj – sierpień
- Lokalizacja. Lubuskie, warmińsko-mazurskie
- Pokarm. Nektar, soki roślinne i spadź. Samice ssą krew bydła i koni, bardzo rzadko kłują ludzi. Rozwijające się w mulistych brzegach wód larwy są semizoofagami – żywią się butwiejącym materiałem roślinnym, a także polują na drobne bezkręgowce
- Podobne. Przede wszystkim pospolity i bardziej plastyczny ekologicznie Tabanus bovinus. Plamy na tergitach ma dłuższe, szpiczasto zakończone, często niemal dochodzące do przednich krawędzi tergitów, a oczy zwykle mają zielony poblask
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Marek W.Kozłowski Lucyna Bugiera
- Uwagi 2. Nazwa gatunkowa nadana w publikacji Bąki (Diptera: Tabanidae) wschodniego Pomorza Polski (Kruzel, Żóralski, Giłka 2025). Autorzy określają dotychczasową nazwę gatunkową jako nieadekwatną
- Więcej o gatunku
- T.sudeticus w iNat
Łódź 13.01.2020



