Exorista sorbillans – Gąsienicówka jedwabnikowa

Tachinidae – Rączycowate
Oczy owłosione, u obu płci rozdzielone czołem, szerszym u samicy. Ciało czarne z mniej lub bardziej obfitym szarym opyleniem. Na scutum 4 wąskie, czarne paski, które u ciemnych osobników są trudno dostrzegalne. Scutellum zwykle z rdzawym odcieniem. Tergity szaro opylone przy przednich krawędziach; przy tylnych krawędziach pozbawione wyraźnego opylenia i ciemne, niekiedy z rdzawym zabarwieniem. Czułki czarne; 3 człon wydłużony. Skrzydła przeźroczyste; komórka R5 wąsko zamknięta.

Dania 28.05.2023 Fot. Erland Refling Nielsen

Dania 28.05.2023 Fot. Erland Refling Nielsen

Dania 28.05.2023 Fot. Erland Refling Nielsen

  1. Status. Pierwotny zasięg obejmuje płd-wschodnia Azję. Obecnie spotykana w różnych częściach świata, zawsze okazjonalnie i rzadko, zwykle w wyniku zawleczenia przy transporcie jedwabników. W Polsce odnaleziona w Górach Świętokrzyskich (dane historyczne) – brak współczesnych stanowisk
  2. Siedlisko. Ciepłe, wilgotne tereny otwarte i półotwarte
  3. Wymiary. Długość ciała 10-12 mm. Larwa także dorasta do 12 mm
  4. Aktywność. Maj – wrzesień; co najmniej dwa pokolenia w sezonie. Imago dożywa do 12-14 dni
  5. Lokalizacja. Dania
  6. Pokarm. Nektar, spadź, pyłek. Larwy są parazytoidami gąsienic motyli dziennych i nocnych z różnych rodzin – w tym jedwabnika Bombyx mori, w związku z czym jest bodaj jedyną rączycą uznawaną za szkodnika; ale też innych dużych efektownych gatunków (np. Antheraea yamami)
  7. Podobne. W Polsce najłatwiej pomylić ją z bliźniaczo podobną, także rzadką Exorista grandis (nieco odmienne użyłkowanie, samce mają nieco dłuższe czułki) – w celu ich rozróżnienia wskazana analiza mikroskopowa
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Erland Refling Nielsen
  9. Uwagi 2. Nazwy rodzajowa i gatunkowa nadane przez Insektarium
  10. E.sorbillans w iNat

Rodzaj Exorista - Gąsienicówka


Łódź 07.06.2026

avidal

Zostaw odpowiedź