Halidaya aurea

Tachinidae – Rączycowate
Oczy duże, brązowoczerwone, u obu płci rozdzielone czołem, węższym u samca. Czoło żółtobeżowe. Scutum żółtobeżowe z wąskimi, brunatnymi podłużnymi smugami. Scutellum tej samej barwy co scutum. Tegule czarne. Basicosta żółta. Odwłok dwubarwny – tergity 2 i 3 oraz przednia część tergitu 4-ego są pomarańczowe z czarną linią grzbietową; kolejne tergity czarne. Tylne krawędzie tergitów jasno opylone. Szczeciny dyskalne na odwłoku obecne. Uda żółte. Golenie i stopy przyciemnione. Skrzydła przezroczyste; komórka R5 zamknięta z wyraźną petiolą (krótka żyłka łącząca wierzchołek komórki R5 z wierzchołkową krawędzią skrzydła) – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Należy do podrodziny Dexiinae.

Francja – Languedoc-Roussillon 15.07.2014 Fot. Erland Refling Nielsen

  1. Status. Zdecydowanie rzadka; brak danych o krajowych stanowiskach
  2. Siedlisko. Gatunek termofilny zasiedlający murawy i zarośla kserotermiczne, wygrzane skraje lasów i inne ciepłe tereny otwarte i półotwarte
  3. Wymiary. Długość ciała około 8-10 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień/październik
  5. Lokalizacja. Francja
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy prowadzą pasożytniczy tryb życia – gatunki żywicielskie pozostają nieznane
  7. Podobne. Najłatwiej pomylić ją z Leskia aurea i Solieria pacifica – u obu tych gatunków tegule są żółte a na odwłoku brak szczecin dyskalnych
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Erland Refling Nielsen
  9. H.aurea w iNat

Łódź 29.01.2024

avidal

Zostaw odpowiedź