Tachinidae – Rączycowate
Oczy u obu płci rozdzielone czołem, które zwłaszcza u samca jest wyraźnie szersze od średnicy oka; u samicy czoło osiąga 1.20-1.45 średnicy oka. Szerokość czoła jest jedną z cech diagnostycznych gatunku. Palpi (głaszczki) przy wierzchołkach nie są wyraźnie zgrubiałe. Ubarwienie ciała szarobeżowe. Tegule i basicosta są żółte. Na odwłoku brak szczecin dyskalnych (szczeciny po środku tergitów). Nogi dwubarwne – uda i golenie zwykle żółtopomarańczowe, stopy ciemne; pazurki relatywnie krótkie. Trzeci człon czułków wydłużony, czarny.

Wielka Puszcza 27.07.2025 Fot. Jerzy Tomiak

Łódź – Widzew 19.07.2020 ♂

Łódź – Widzew 19.07.2020 ♂

Warszawa-teren SGGW 17.07.2024 Fot. Marek W. Kozłowski

1. Status. Pospolita i liczna
2. Siedlisko. Suche łąki, skraje lasów, trawniki, przydroża, parki, ogrody, nieużytki; bardzo chętnie tereny ruderalne i miejskie
3. Wymiary. Długość ciała 3.5-6 mm
4. Aktywność. Maj – październik; kilka pokoleń w sezonie
5. Lokalizacja. Łódzkie, mazowieckie, małopolskie
6. Pokarm. Nektar, pyłek, spadź. Larwy są parazytoidami gąsienic małych motyli, w tym zwójkowatych Tortricidae (wymienia się rodzaj Olethreutes)
7. Podobne. U pozostałych gatunków z rodzaju czoło jest zauważalnie węższe, pazurki na stopach dłuższe, a palpi zgrubiałe na końcach (dotyczy samic). U nieco podobnej Halidaya aurea tegule są czarne, a na odwłoku obecne są szczeciny dyskalne
8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Jerzy Tomiak Marek W.Kozłowski avidal
9. Uwagi 2. Identyfikacja obu rączyc Theo Zeegers
10. Więcej o gatunku https://www.flickr.com/photos
11. S.pacifica w iNat

Łódź 25.07.2020

avidal