Phasia barbifrons

Tachinidae – Rączycowate
Maleńka przedstawicielka podrodziny Phasiinae. Ciało czarne, jak na rączycę skromnie oszczecinione, pozbawione srebrengo opylenia. Tułów błyszczący, bez pasów. Odwłok czarny. Nogi czarne. Parafrontalia ( miejsca między okiem a czułkiem ) z włoskami za rzędem szczecin. Przezmianki żółte.

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Środowisko. Łąki, przydroża, skraje lasów, parki, ogrody, torowiska, chwastowiska
  3. Wymiary. 2.5-4 mm
  4. Czas lotu. Maj – październik. Dwa pokolenia w sezonie
  5. Lokalizacja. Widzewskie łąki i torowiska, ale obecna wszędzie
  6. Pokarm. Nektar, pyłek – obserwowałem ją na baldachach, nawłoci, wrotyczu, nostrzyku… Larwy żerują na pluskwiakach, lecz konkretne gatunki nie są znane
  7. Podobne. Bardzo podobna Phasia pusilla pozbawiona jest włosków za szczecinami na parafrontaliach i ma ciemne przezmianki, a jej ciało bywa mniej lub bardziej srebrno opylone. U Phasia obesa tułów jest matowy, z szarymi pasami. W centralnej Polsce nie wystepuje bardzo rzadka Phasia theodori ( brak wloskó na parafrontaliach )
Widzew 15.10.2012 Na nawłoci

Widzew 15.10.2012 Na nawłoci

Widzew 07.08.2012

Widzew 07.08.2012

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s