Phasia barbifrons

Tachinidae – Rączycowate
Maleńka przedstawicielka podrodziny Phasiinae. Ciało czarne, jak na rączycę skromnie oszczecinione, pozbawione srebrnego opylenia. Tułów błyszczący, bez pasów. Odwłok czarny. Nogi czarne. Parafrontalia ( miejsca między okiem a czułkiem ) z włoskami za rzędem szczecin. Przezmianki żółte.

Widzew 12.08.2012

Łódź – Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

Widzew 12.08.2012

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Łąki, przydroża, skraje lasów, parki, ogrody, przytorza, murawy psammofilne i kserotermiczne
  3. Wymiary. 2.5-4 mm
  4. Czas lotu. Maj – październik. Dwa pokolenia w sezonie
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, pyłek – obserwowałem ją na baldachach, nawłoci, wrotyczu, nostrzyku… Larwy żerują na pluskwiakach, lecz konkretne gatunki nie są znane
  7. Podobne. Bardzo podobna Phasia pusilla pozbawiona jest włosków za szczecinami na parafrontaliach i ma ciemne przezmianki, a jej ciało bywa mniej lub bardziej srebrno opylone. U Phasia obesa tułów jest matowy, z szarymi pasami. W centralnej Polsce nie występuje bardzo rzadka Phasia theodori ( brak włosków na parafrontaliach )
Widzew 15.10.2012 Na nawłoci

Łódź – Widzew 15.10.2012 Na nawłoci

Widzew 07.08.2012

Widzew 07.08.2012

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s