Phasia obesa

Tachinidae – Rączycowate
Należąca do podrodziny Phasiinae rączyca o zwartej budowie ciała. Oczy duże, czerwonobrązowe, przedzielone bardzo wąskim czołem. Wierzch tułowia ciemno- lub jasnoszary; przed szwem tułowiowym 4 ciemne, podłużne pasy. U najmniejszych samic pasy przed szwem moga zanikać. Odwłok czarny, lub czarnoniebieski, bez żółtych czy czerwonych akcentów, z szarym opyleniem lub bez opylenia.

BRUS 13.04.2016 Samiec

BRUS 13.04.2016 Samiec

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Suche łąki, przydroża, ugory, skraje lasów, leśne polany i prześwietlenia i wszelkiego rodzaju ciepłe tereny otwarte; odwiedza kwiaty
  3. Wymiary. 4-7 mm
  4. Czas lotu. Kwiecień – wrzesień
  5. Lokalizacja. Wiele stanowisk
  6. Pokarm. Nektar, pyłek. Larwy są endoparazytoidami pluskwiaków różnoskrzydłych – wymienia się  Neottiglossa pusilla, Zicrona caerulea, Myrmus miriformis, Lygus pratensis, Leptopterna dolabrata, Beosus maritimus
  7. Podobne. Phasia subcoleoptrata
  8. Uwagi. Identyfikacja Piluca Alvarez i Theo Zeegers 

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s