Zophomyia temula

Tachinidae – Rączycowate
Mocno oszczeciniona czarna rączyca z zapomarańczowionymi skrzydłami i białymi fragmentami twarzy. Jeśli podchodzić do niej ostrożnie i powoli, nie odleci – szczególnie gdy zajęta jest jedzeniem.

ŁOB 15.06.2011

Łódzki Ogród Botaniczny 15.06.2011

Na fenkule włoskim

Na fenkule włoskim

  • ŁOB 15.06.2011

    ŁOB 15.06.2011

    ŁOB 15.06.2011

    ŁOB 15.06.2011

    ŁOB 15.06.2011

    ŁOB 15.06.2011

    Lublinek. 12.06.2011

    Łódź – Lublinek. 12.06.2011

    Młynek 25.06.2012

    Łódź – Młynek 25.06.2012

    1. Liczebność. Pospolita, lecz niezbyt liczna. Widuje się raczej pojedyncze osobniki
    2. Biotop. Parki, polany leśne, łąki, przydroża, skraje lasów, murawy, zarośla
    3. Wymiary. 7 – 12 mm
    4. Czas lotu. Maj – sierpień
    5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
    6. Pokarm. Nektar, pyłek. Larwy pasożytują na dużych stonkach – nie wiadomo, czy ograniczają się do ich larw, czy też gustują również w osobnikach dojrzałych – za info dziękuję Czarkowi Bystrowskiemu
    7. Podobne. Zapewne jakieś inne rączyce. Nieco przypomina ją Mesembrina meridiana – Odchodnica pastwiskowa, ale szczeciny na jej odwłoku są skromniejsze, a ona sama bardziej krępa

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s