Zophomyia temula

Tachinidae – Rączycowate
Mocno oszczeciniona czarna rączyca z zapomarańczowionymi skrzydłami i białymi fragmentami twarzy. Jeśli podchodzić do niej ostrożnie i powoli, nie odleci – szczególnie gdy zajęta jest jedzeniem.

ŁOB 15.06.2011

Łódzki Ogród Botaniczny 15.06.2011

Na fenkule włoskim

Na fenkule włoskim

ŁOB 15.06.2011

ŁOB 15.06.2011

ŁOB 15.06.2011

ŁOB 15.06.2011

ŁOB 15.06.2011

ŁOB 15.06.2011

Lublinek. 12.06.2011

Łódź – Lublinek. 12.06.2011

Młynek 25.06.2012

Łódź – Młynek 25.06.2012

1. Liczebność. Pospolita, lecz niezbyt liczna. Widuje się raczej pojedyncze osobniki
2. Biotop. Parki, polany leśne, łąki, przydroża, skraje lasów, murawy, zarośla
3. Wymiary. 7 – 12 mm
4. Czas lotu. Maj – sierpień
5. Lokalizacja. Łódzkie, kujawsko-pomorskie. Występuje w całym kraju
6. Pokarm. Nektar, pyłek. Larwy pasożytują na dużych stonkach – nie wiadomo, czy ograniczają się do ich larw, czy też gustują również w osobnikach dojrzałych – za info dziękuję Czarkowi Bystrowskiemu
7. Podobne. Zapewne jakieś inne rączyce. Nieco przypomina ją Mesembrina meridiana – Odchodnica pastwiskowa, ale szczeciny na jej odwłoku są skromniejsze, a ona sama bardziej krępa

Z.temula

Stary Toruń 20.07.2017 Fot. Andrzej Kucharski

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s