Lucanidae – Jelonkowate
Znany też pod nazwą Lucanus fabiani. Głowa i przedplecze czarne. Pokrywy lśniące. Żuwaczki u samców silnie powiększone, zakończone pojedynczym, zębowatym wyrostkiem – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Spotyka się też formy głodowe o małych żuwaczkach, które są bardzo podobne do samic.
Francja – Port Grimaud 22.07.2010 ♂ Fot. Marek R.Swadzba
Francja – Port Grimaud 22.07.2010 ♂ Fot. Marek R.Swadzba
- Zasięg. Południowa Francja i północna Hiszpania. Rzadki, lokalny
- Siedlisko. Lasy, parki, aleje
- Wymiary. Długość ciała 22-75 mm; samce przeciętnie wyraźnie większe od samic
- Aktywność. Maj – sierpień
- Lokalizacja. Francja. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Soki wyciekające ze zranionych drzew liściastych, przede wszystkim dębów. Pędraki odżywiają się zmurszałym drewnem, sporadycznie dojadając korzonkami roślin
- Podobne. W Polsce występuje bardzo podobny, lecz przeciętnie większy Lucanus cervus (żuwaczki z kilkoma ząbkami) – dawniej L.pontbrianti uważany był za podgatunek L.cervus. W Europie występują jeszcze 3 inne gatunki z rodzaju o odmiennych zasięgach – L.barbarossa, L.tetraodon i L.ibericus
- Uwagi. Autor obserwacji – Marek R.Swadzba
- Uwagi 2. Nazwa gatunkowa nadana przez Insektarium
- L.pontbrianti w iNat
Łódź 28.01.2021