Coccidae – Misecznikowate
Znana także pod nazwą przylepnica królewska. Samice żyjących na korze drzew i krzewów gatunków rodzaju Pulvinaria charakteryzują się  produkcją pokaźnego, wełnistego worka jajowego – na początku wystającego spod tylnego końca tarczki, a następnie rozrastającego się i wynoszącego tarczkę w bok lub ku górze. W Europie stwierdzono występowanie 15 gatunków rodzaju (w Polsce dotychczas odnaleziono trzy) tak rodzimych jak inwazyjnych, pochodzących głównie z Azji.

Warszawa – Ursynów 04.06.2017 Na pniu lipy Fot. Marek W. Kozłowski

1. Status. Potwierdzono występowanie tego gatunku w roku 2018. Obecnie w ekspansji.
2. Siedlisko. Lasy, parki, aleje. Samice zasiedlają pnie i grubsze gałęzie wielu gatunków drzew liściastych. Pulwinarie mogą występować zarówno w środowisku wiejskim, jak i miejskim, ale drzewa miejskie są zwykle bardziej infekowane (wyższe temperatury, większe zanieczyszczenie powietrza, mniejsza dostępność składników odżywczych i większy stres spowodowany brakiem wilgoci). P.regalis może na drzewach miejskich występować masowo zmniejszając wigor drzew, szczególnie młodych. Spadź wytwarzana przez te czerwce sprzyja rozwojowi grzybów sadzakowych ale jednocześnie jest źródłem pożywienia wielu cukrolubnych owadów
3. Wymiary. Długość tarczki 5.3-6.9 mm,  szerokość tarczki 4.3-6.5 mm .
4. Aktywność. Wczesnym latem dojrzała samica składa do worka woskowego tysiące jaj.  Z jaj wykluwają się nimfy, które odpełzają od matki wzdłuż gałęzi w poszukiwaniu liści, skąd zaczynają wysysać soki. Jesienią wracają do pnia i większych gałęzi, gdzie spędzają zimę w postaci płaskich łusek o długości około 1 mm. Wznawiają żerowanie wiosną i osiągają pełną dojrzałość wczesnym latem. Każdego roku pojawia się jedno pokolenie, a dorosłe osobniki umierają po rozmnożeniu. Samce nie są znane
5. Lokalizacja. Mazowieckie
6. Pokarm. Soki wysysane z tkanek podkorowych za pomocą długiej, nitkowatej ssawki. P.regalis jest konsumentem przynajmniej 65 gatunków roślin z 25 rodzin. Głównymi  żywicielami są: lipa, kasztanowiec, jawor, klon, wiąz, magnolia i dereń
7. Podobne. Podobnym wyglądzie i biologii gatunkiem jest jest  rodzimy Pulvinaria vitis, którego samice można rozróżnić po szczegółach anatomicznych na preparatach mikroskopowych. Przystosowany jest jednak do żerowania na cieniej korze gałązek
8. Uwagi. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
9. P.regalis w iNat

Warszawa 13.03.2024

Marek W.Kozłowski