Miridae – Tasznikowate
Ciało owalne. Przedplecze żółte lub zielone z czterema czarnymi, szerokimi (znacznie rzadziej wąskimi) pasami. Scutellum czarne z żółtą plama w kształcie serca – zachowuje ona żółtą barwę nawet u intensywnie zielonych osobników. Pokrywy zielone lub zielonkawożółte z czarnymi smugami. Sporadycznie spotyka się osobniki o intensywnie pomarańczowym ubarwieniu podstawowym. Wierzchołek klinika (cuneusa) zielony lub żółty. Zakrywka ciemna. Nogi o bardzo zmiennym ubarwieniu – zwykle zielone z ciemnymi kolanami (niekiedy wręcz czarnymi) lub żółte z pomarańczowymi kolanami.
Austria 11.06.2012 Fot. gernotkunz
- Status. Bardzo rzadki, obserwowany tylko wyjątkowo. Znany z niewielu stanowisk – w tym z Biebrzańskiego PN oraz z łąk nadburzańskich VU VU
- Siedlisko. Widne lasy liściaste, łąki nadrzeczne, murawy naskalne, pastwiska; gatunek termofilny
- Wymiary. Długość ciała 6.5-9 mm
- Aktywność. Maj/czerwiec – lipiec. Zimuje jajo
- Lokalizacja. Austria
- Pokarm. Soki roślinne – żeruje na pasternaku, mikołajkach, sierpnicach, chabrach, wilczomleczach i zapewne innych jeszcze roślinach zielnych
- Podobne. Brachycoelus sexvittatus i Brachycoelus steini występują na południu Europy – różnią się m.in. pomarańczowymi wierzchołkami kliników
- Uwagi. Autor obserwacji – gernotkunz
- Rozmieszczenie
- Więcej o gatunku
- B.decolor w iNat
Łódź 27.04.2022