Lygus rugulipennis – Zmienik lucernowiec

Miridae – Tasznikowate
Znany te z jako zmienik ostowiec. Ciało owalne, stosunkowo jednolicie ubarwione, mało kontrastowe, tylko sporadycznie z żywym, czerwonym odcieniem; samce przeciętnie jaśniejsze od samców. Scutellum żółte z czarnym wzorem w kształcie litery „W” lub czarne z trzema jasnymi plamkami. Corium z widocznym owłosieniem. Zakrywka jasnobrązowa. Nogi żółtobrązowe; na udach ciemniejsze od tła, rozmyte obrączki. Pierwszy człon czułków szary. 2 człon z przyciemnionym wierzchołkiem. Człony 3 i 4 czarne.

Stary Gostyń 22.07.2012 Fot. Alek Brzozowski

Stary Gostyń 22.07.2012 Fot. Alek Brzozowski

Gostyń 14.08.2008 Fot. Alek Brzozowski

Gostyń 11.07.2008 Fot. Alek Brzozowski

  1. Liczebność. Pospolity i liczny
  2. Biotop. Skraje lasów, parki, polany, zarośla, ogrody, łąki, żywopłoty, tereny ruderalne
  3. Wymiary. Długość ciała 5-6 mm
  4. Aktywność. Marzec – listopad. Zimują imagines
  5. Lokalizacja. Pomorskie, małopolskie, łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Soki roślinne, szczególnie chętnie roślin z rodziny astrowatych. Znanych jest około 400 gatunków, na których żerują larwy bądź imagines. Okazjonalnie wysysa również drobne owady i ich jaja – dotyczy zwłaszcza nimf
  7. Podobne. Pozostałe gatunki z rodzaju różnią się intensywnością owłosienia corium (nie tak wyraźne u Lygus wagneri), czy też deseniem na scutellum (brak czarnej litery „W” u Lygus pratensis)
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Alek Brzozowski Maks Syratt avidal
  9. Rozmieszczenie

Kraków 06.09.2020 Id. Grzegorz Gierlasiński (na postawie oględzin okazu) Fot. Maksymilian Syratt

Łódź – BRUS 27.03.2021

Łódź – BRUS 27.03.2021

Gostyń 08.08.2006 Fot. Alek Brzozowski


avidal

Leave a Reply