Miridae – Tasznikowate
Ciało owalne, z wierzchu krótko, lecz wyraźnie owłosione. Przedplecze i scutellum zielone. Pokrywy jasnozielone. Zakrywka jasno użyłkowana, ciemno cętkowana, z parą drobnych, czarnych kropek. Golenie uderzająco cienkie – cecha diagnostyczna rodzaju. Pierwszy człon czułków zielony.

Hiszpania – Granada 09.07.2018 Fot. Simon Oliver

1. Status. Rzadko obserwowany. Znajdowany głównie na południowym zachodzie
2. Siedlisko. Łąki, ogrody, zarośla
3. Wymiary. Długość ciała 4.2-5.1 mm
4. Aktywność. Maj/czerwiec – wrzesień
5. Lokalizacja. Hiszpania
6. Pokarm. Imagines i nimfy wysysają soki roślinne, głównie z mierzwicy czarnej
7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju różnią się ciemnym pierwszym członem czułków bądź brakiem czarnych kropek na zakrywce (brak takich plamek u najbardziej podobnego Macrotylus solitarius)
8. Uwagi. Autor obserwacji – Simon Oliver
9. Uwagi 2. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
10. Rozmieszczenie
11. M.horvathi w iNat

Rodzaj Macrotylus - Maryn

Łódź 03.05.2022

avidal