Miridae – Tasznikowate
Głowa mała, w zarysie trójkątna – jak u wszystkich gatunków z rodzaju. Ciało owalne, z wierzchu krótko, lecz wyraźnie ciemno owłosione – owłosienie jest równomierne, co odróżnia go od wielu innych gatunków z rodzaju (w tym od Macrotylus paykullii). Ubarwienie podstawowe szarozielone, sporadycznie matowo niebieskie. Przedplecze i scutellum jednolite, bez smug, pasów czy plam. Pokrywy niemal zawsze z zielonkawym odcieniem. Zakrywka jasno użyłkowana, pozbawiona czarnych kropek. Golenie uderzająco cienkie – cecha diagnostyczna rodzaju. Pierwszy człon czułków zielony.

Gryfino 19.06.2023 Fot. Bogdan Pałka

1. Status. Rzadko obserwowany. Znajdowany głównie na południowym zachodzie
2. Siedlisko. Lasy i ich skraje, polany, łąki przyleśne, zarośla, ogrody
3. Wymiary. Długość ciała 5-5.8 mm
4. Aktywność. Czerwiec – sierpień. Zimuje jajo
5. Lokalizacja. Zachodniopomorskie
6. Pokarm. Imagines i nimfy wysysają soki roślinne, głównie z czyśćca leśnego
7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju różnią się ciemnym pierwszym członem czułków bądź obecnością czarnych kropek na zakrywce (Macrotylus horvathi). Nieco podobne są także inne zielonkawe miridy – np. Placochilus seladonicus
8. Uwagi. Autor obserwacji – Bogdan Pałka
9. Uwagi 2. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
10. Rozmieszczenie
11. M.solitarius w iNat

Rodzaj Macrotylus - Maryn

Łódź 27.02.2026

avidal