Phytocoris reuteri – Pospiesznik marmurkowy

Miridae – Tasznikowate
Ciało owalne, ciemne. Przedplecze z jasno podkreślona tylna krawędzią. Scutellum z żółtawymi plamami bocznymi i jasnym wierzchołkiem; w górnych katach zwykle czarne, ukośne, kreskowate plamki. Pokrywy w znacznej mierze czarne, miejscami z rozmytym, marmurkowym cętkowaniem. Tylne uda długie, masywne. Golenie dwubarwne; naprzemiennie ciemne i jasne obrączki na środkowych goleniach są mniej więcej tej samej długości, lub jasne obrączki są nieco węższe od ciemnych – istotna cecha diagnostyczna gatunku.

Ph.reuteri

Kraków 24.08.2019 Fot. Maksymilian Syratt

  1. Liczebność. Niezbyt pospolity, wykazany z kilkudziesięciu stanowisk w różnych częściach kraju
  2. Biotop. Skraje lasów, zarośla, ogrody, parki, sady, polany; regularnie obserwowany na dębach, głogach i jabłoniach
  3. Wymiary. Długość ciała 5.8-7 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień. Zimuje jajo
  5. Lokalizacja. Małopolskie
  6. Pokarm. Głównie drobne bezkręgowce
  7. Podobne. Przede wszystkim liczniejszy Phytocoris dimidiatus, którego można odróżnić poprzez analizę genitaliów samca. Inne gatunki z rodzaju różnią się min. detalami ubarwienia
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Maksymilian Syratt
  9. Uwagi 2. Identyfikacja Grzegorz Gierlasiński na podstawie okazu
  10. Rozmieszczenie

Leave a Reply