Reduviidae – Zajadkowate
Ciało uderzająco delikatne i smukłe. Głowa mała i wąska. Przedplecze i scutellum brązowe. Na środku podstawy przedplecza obecny skierowany ku głowie kolec – istotna cecha diagnostyczna gatunku (nie mylić z kolcem skierowanym do tyłu, obecnym u także u innych gatunków z rodzaju). Skrzydła wąskie z ciemnobrązowym deseniem i z białymi żyłkami. Środkowe i tylne nogi oraz czułki bardzo długie i cienkie, ciemno obrączkowane; ciemne obrączki szersze od jasnych przerw między nimi. Przednie nogi chwytne. Potrafi latać.
- Status. Zdecydowanie rzadki. W Polsce odnaleziony w Bielinku nad Odrą oraz w Legnicy
- Siedlisko. Lasy, parki, ogrody, aleje, zarośla; chętnie na krzewach, drzewach i roślinach zielnych
- Wymiary. Długość ciała 3.5-4 mm
- Aktywność. Kwiecień – wrzesień
- Lokalizacja. Belgia
- Pokarm. Zoofag – poluje na drobne bezkręgowce o miękkim ciele
- Podobne. W Polsce występują jeszcze dwa gatunki z rodzaju, pozbawione skierowanego do przodu kolca na przedpleczu – dodatkowo Empicoris vagabundus jest wyraźnie większy (do 7.5 mm)
- Uwagi. Autor obserwacji – Gilles San Martin
- Rozmieszczenie
- E.baerensprungi w iNat
Łódź 17.05.2023


