Empicoris vagabundus – Komarek wałęsacz

Reduviidae – Zajadkowate
Znany tez jako komarek nadrzewny. Ciało uderzająco delikatne i smukłe. Głowa mała i wąska. Przedplecze i scutellum brązowe. Skrzydła wąskie z ciemnobrązowym deseniem i białymi żyłkami. Connexivum relatywnie szerokie, w znacznej mierze jednobarwne. Środkowe i tylne nogi oraz czułki bardzo długie i cienkie, ciemno obrączkowane; ciemne obrączki węższe od jasnych przerw między nimi. Przednie nogi chwytne, w związku z czym masywniejsze i krótsze. Potrafi latać.

Em.vagabundus

Kraków 31.05.2019 Fot. Maksymilian Syratt

Łuków 27.07.2012 Fot. Ricosz

Łuków 12.08.2013 Fot. Ricosz

  1. Liczebność. Nierzadki, lecz trudny do zaobserwowania
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, aleje, zarośla; chętnie na krzewach, drzewach i roślinach zielnych; czasem wlatuje do mieszkań
  3. Wymiary. Długość ciała 5.7-7.5 mm
  4. Aktywność. W warunkach naturalnych od wiosny do jesieni, w pomieszczeniach właściwie cały rok. Nimfy od września. Zimuje imago i jajo
  5. Lokalizacja. Małopolskie, lubelskie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Zoofag – poluje na drobne bezkręgowce, w tym na mszyce, pchły, gryzki, wszy i wszoły, komary, ochotki i inne muchówki
  7. Podobne. W Polsce występują jeszcze dwa gatunki z rodzaju. Zdecydowanie mniejszego ( 3.7-5 mm ) komarka wysmukłego Empicoris culiciformis łatwo odróżnić po szerokich ciemnych obrączkach na nogach i czułkach – obrączki te są szersze niż jasne przerwy między nimi, oraz po ewidentnie dwubarwnym connexivum. Rzadki Empicoris baerensprungi charakteryzuje się stożkowatym, pionowo i nieco do przodu wzniesionym guzem przy tylnej krawędzi przedplecza. Nieco podobne są także niektóre gatunki z rodziny Berytidae
  8. Uwagi. Identyfikacja na podstawie oględzin okazu Grzegorz Gierlasiński
  9. Uwagi 2. Autorami obserwacji sa Maksymilian Syratt i Ricosz
  10. Więcej o gatunku
  11. Rozmieszczenie

Łuków 27.07.2012 Fot. Ricosz

Emp.vagabundus

Kraków 31.05.2019 Fot. Maksymilian Syratt

Dodaj komentarz