Andrenidae – Pszczolinkowate
Ciało pokryte białożółtymi i złocistożółtymi włoskami. Mesoscutum gładkie, słabo i płytko punktowane, zwykle z wyraźnym miedzistobrązowym odcieniem. Tułów relatywnie rzadko owłosiony, tergity wyraźnie dostrzegalne – zwłaszcza tergity 2-4 u samicy, które są gładkie i błyszczące. Przepaski na tergitach słabo zaznaczone. Apikalny człon tylnej stopy tak długi, jak dwa człony poprzedzające łącznie. Ostatni sternit o charakterystycznej budowie (wskazany widok z tyłu i od spodu).
Austria 19.05.2019 Fot. gernotkunz
- Status. Zdecydowanie rzadka. Wykazywana z niewielu stanowisk – w tym z Gór Pieprzowych, Ponidzie, Pieniny, Kujawy; większość stanowisk znajduje się w dolinie Wisły i w dolinie Sanu VU
- Siedlisko. Nasłonecznione skraje lasów, ogrody, murawy i zarośla kserotermiczne, polany; preferuje suche i ciepłe tereny. Gniazduje w ziemi skąpo porośniętej roślinnością
- Wymiary. Długość ciała 8-10.2 mm
- Aktywność. Kwiecień/maj – czerwiec/lipiec
- Lokalizacja. Austria
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru – chętnie odwiedzają dzwonki, przetaczniki, bodziszki i pelargonie
- Podobne. Liczne inne pszczolinki, które bardzo trudno odróżnić w terenie – i tak Andrena curvungula człon apikalny tylnej stopy jest dłuższy (tak długi jak trzy człony poprzedzające). Jednak szczególnie zalecane są oględziny ostatniego sternitu
- Uwagi. Autor obserwacji – gernotkunz
- A.paucisquama w iNat
Austria 19.05.2019 Widok na ostatni sternit o budowie diagnostycznej dla gatunku Fot. gernotkunz
Łódź 03.03.2024