Apidae – Pszczołowate
Trzmiel średniej wielkości o szerokim odwłoku, wydłużonej twarzy i dość długim języku. Ciało jest głównie czarne z rudym końcem odwłoka, o zwartym kształcie, z puchatym owłosieniem tułowia. Charakterystyczną cechą u samic tego gatunku jest rude zabarwienie włosków na tylnej goleni w rejonie koszyczka pyłkowego (corbicula). U samców może występować jaśniejsza forma z żółtozielonym owłosieniem na tułowiu i pierwszych segmentach odwłoka. Włoski na twarzy samca są ciemne.
Gniazda zakłada na powierzchni ziemi lub tuż pod nią – często w opuszczonych gniazdach myszy. Kolonie są niewielkie, liczące zazwyczaj od 50 do 100 osobników
- Status. Rzadko obserwowany
- Siedlisko. Preferuje otwarte tereny trawiaste, zarośla, łąki, a także tereny ruderalne i miejskie ogrody
- Wymiary. Królowa osiąga długość około 17 mm i rozpiętość skrzydeł do 32 mm. Robotnice są nieco mniejsze (ok. 15 mm), a samce około 13 mm
- Aktywność. Robotnice pojawiają się od maja do sierpnia, a późnym latem pojawiają się samce i nowe królowe
- Lokalizacja. Mazowieckie, kujawsko-pomorskie, lubelskie
- Pokarm. Pyłek, nektar; Rośliny pokarmowe to m.in. jasnoty, koniczyny, wyki i komonice
- Podobne. Najbardziej podobnym (o wiele częstszym) gatunkiem, występującym w podobnych biotopach jest trzmiel kamiennik (Bombus lapidarius), u którego samice mają bardziej wydłużone ciało, kolor ostatnich tergitów odwłoka rudokarminowy (u świeżych osobników), mniej pociągłą twarz, ale przede wszystkim czarne włoski koszyczka pyłkowego. Samce kamiennika są bardziej kontrastowo ubarwione, włącznie z żółtą twarzą, która u trzmiela rudonogiego jest ciemna
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Gilles San Martin Anna Kołodziejak Tomasz Samolik Sylvester Kociniak
- Uwagi 2. Identyfikacja osobnika z Krasnegostawu – Alicja Dubicka. Oznaczenie osobnika ze Ścicin – profesor Tadeusz Pawlikowski
- B.ruderarius w iNat
Warszawa 02.07.2025







