Chrysididae – Złotolitkowate
Ciało smukłe. Metasoma wąska. Głowa i odwłok niebieskie z zielonkawym odcieniem; głowa widziana z przodu tak szeroka jak wysoka. Pierwsze dwa tergity złocistoczerwone; tergit 3 niebieski lub zielony. Ostatni tergit z 4-ema wyraźnie wyciętymi ząbkami. T2 bez lub z bardzo słabym podłużnym kilem na wierzchołku; krawędź T3 bez uniesionego brzegu. Punktowanie T2 stosunkowo słabe i rzadkie; odstępy między punktami tak duże jak średnica punktu lub większe. Czarne plamy na S2 relatywnie długie.
Warszawa – 03.08.2024 Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa – 03.08.2024 Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa – 03.08.2024 Fot. Sylvester Kociniak
- Status. Rzadka i nieliczna, znana z kilku ledwie stanowisk CR
- Siedlisko. Słabo porośnięte tereny piaszczyste, obrzeża lasów, baldachowiska z nimi graniczące, drewniane konstrukcje i ściany budynków
- Wymiary. Długość ciała obu płci 5-9 mm
- Aktywność. Początek czerwca – koniec sierpnia
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Spadź, nektar; Larwy są pasożytami gniazdowymi kopułek: Gymnomerus laevipes, Ancistrocerus, a prawdopodobnie także gatunków z rodzajów Trypoxylon, Microdynerus i Stenodynerus
- Podobne. Chrysis splendidula jest bardzo podobnie ubarwiona. Ten gatunek ma zauważalnie bardziej krępe ciało, a punktowanie T2 jest mocniejsze. Ponadto T2 ma wyraźny podłużny kil na wierzchołku, a kraniec T3 ma uniesiony tylny brzeg. Czarne plamy na S2 są krótsze, a głowa szersza niż długa
- Uwagi. Autor obserwacji – Sylvester Kociniak
- Ch.rutilans w iNat
Warszawa – 03.08.2024 Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa – 03.08.2024 Fot. Sylvester Kociniak
Widok plamek na sternitach S2 Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa 07.08.2024