Gymnomerus laevipes

Vespidae – Osowate
Głowa czarna, wypłaszczeń i zagłębień za przyoczkami; jamki na ciemieniu małe, słabo dostrzegalne. Nadustek ( clypeus )u samicy czarny, u samca żółty; poprzeczna przepaska u nasady nadustka żółta. Krótsza żółta przepaska między nasadami czułków. Nad każdym okiem mała żółta plamka. Przedplecze ( pronotum ) żółte ( to ten wąski, zwężony po środku pas za głową ), śródplecze ( mesonotum ) czarne. Tarczka czarna lub z żółtymi plamkami. Zatarczka czarna, lub żółta. Tegule zaokrąglone, nie wyciągnięte ku tyłowi w szpic. Odwłok stylikowany, czarny, z żółtymi przepaskami na przednich krawędziach tergitów. Uda czarne, żółte w części apikalnej ( przy goleniach ). Golenie i stopy żółte.

Młynek 29.06.2016

Młynek 29.06.2016

Młynek 29.06.2016

Młynek 29.06.2016

  1. Liczebność. Nierzadki
  2. Biotop. Skraje lasów, polany, łąki, murawy, parki, ogrody i rozmaite inne tereny otwarte
  3. Wymiary. Samica 9.5-11mm. Samiec 8.5-10 mm
  4. Czas lotu. Maj – wrzesień
  5. Lokalizacja. Łódź; występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, pyłek, spadź; chętnie odwiedza kwiaty baldachów, wilczomleczy, jeżyn i malin. Dla larw samica łowi larwy ryjkowców, zwłaszcza z rodzaju Hypera. Gniazda zakłada  w pustych łodygach roślin zielnych: malin, jeżyn, ostów, baldachów…
  7. Podobne. Inne kopułkowate z podrodziny Eumeninae, ze szczególnym uwzględnieniem rodzajów Odynerus i Euodynerus, a zwłaszcza Allodynerus delphinalis ( patrz komentarz Dareckiego )
  8. Uwagi. Wśród pasożytów gniazdowych wymienia się złotolitkę Chrysis splendidula, bleskotkę Melittobia acasta i gasieniczniki z rodzaju Bathyplectes
  9. Uwagi. Identyfikacja Darecki

5 thoughts on “Gymnomerus laevipes

  1. http://www.aculeata.de/Bildergalerie/Allodynerus_delphinalis/allodynerus_delphinalis.html
    Prawda, że podobna? 🙂
    G. laevipes najbliżej jest spokrewniony z Odynerus i Pterocheilus phaleratus (ta jednak jest inaczej ubarwiona), bo tak samo jak one ma pokrywki skrzydłowe (tegule), zaokrąglone, nie wyciągnięte ku tyłowi w szpic tak jak np. u bardzo podobnych Euodynerus czy Allodynerus. Na tych fotkach jest ta cecha nawet dość widoczna, jednak najlepiej widać to w ujęciu z góry. Poza tym (ale to już cecha wypatrzona przeze mnie, a nie z klucza) ma odrobinę szersze skronie i ciemię, dzięki czemu jej głowa wygląda na trochę grubszą, bardziej masywną niż u ww. rodzajów. Różnica jest subtelna ale po wnikliwej analizie okazała się dla mnie pomocna przy oznaczeniu z tych zdjęć.

  2. Wcześniej myślałem, że to Euodynerus quadrifasciatus bo zasugerowałem się fotkami na necie, które były źle oznaczone. Te na biolibie już poprawiłem, i tutaj http://www.naturspaziergang.de/Faltenwespen/Euodynerus_quadrifasciatus.htm też jest identyczny błąd bo to Gymnomerus laevipes. Widać wyraźnie głębokie wycięcie między 3 i 4 ząbkiem na żuwaczkach – takiego nie mają ani Euodynerus ani żaden Odynerus. A cecha z kształtem głowy, o której wcześniej wspomniałem, jest w kluczu do brytyjskich os M.E. Archera jako najważniejsza odróżniająca Gymnomerus od Odynerus 🙂 , zresztą Falk też tym wspomina.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s