Cimbicidae – Bryzgunowate
Znany też jako bryzgun głogowiak i bryzgun owocowiec. Samica. Głowa brązowoczerwona z żółtym nadustkiem. Szerokość ciemienia większa od jego długości, co jest ewenementem wśród bryzgunów. Mesonotum (śródplecze) czarne. Mesonotum matowe, scutellum wypukłe – istotne cechy diagnostyczne gatunku. Odwłok żółty z czarnymi plamami na tergitach, które mogą przyjmować kształt niewielkich trójkątów lub mogą rozlewać się na niemal cały tergit – ubarwienie tego gatunku jest bardzo zmienne. Przednie skrzydła dość szeroko, czerwonawo przyciemnione wzdłuż całej przedniej krawędzi (krawędzi kostalnej). Samiec. Brak danych. Larwa Biała (łącznie z głową) z rzędami czarnych i oliwkowych plam grzbietowych.
Włochy – Bazzano 24.04.2020 Fot. Emanuele Santarelli
Włochy – Bazzano 24.04.2020 Fot. Emanuele Santarelli
Włochy – Bazzano 24.04.2020 Fot. Emanuele Santarelli
- Status. Oficjalnie w Polsce nie występuje, jednak larwy znajdowane są na południu kraju – obserwatorzy zapewne nie zdają sobie sprawy, że spotkali gatunek nowy dla Polski (stan na 2026 rok). O wiele łatwiej natknąć się na larwę, niz imago
- Siedlisko. Ogrody, sady, polany, murawy kserotermiczne
- Wymiary. Długość ciała 16-23 mm,; wg niektórych źródeł do 28 mm. Larwa dorasta do niemal 45 mm
- Aktywność. Maj – czerwiec. Larwy od czerwca do sierpnia
- Lokalizacja. Włochy
- Pokarm. Soki roślinne. Larwy żerują na migdałowcu pospolitym; rzadziej na śliwach i głogach, a zapewne także na innych różowatych
- Podobne. Inne krajowe bryzguny łatwo odróżnić przy uważnej analizie – u wszystkich ciemię jest dłuższe, niż szersze, scutellum często płaskie, mesonotum lśniące, a skrzydła wzdłuż przedniej krawędzi nieprzyciemnione, bądź przyciemnione znacznie słabiej
- Uwagi. Autorka obserwacji – Emanuele Santarelli
- C.quadrimaculatus w iNat
Włochy – Bazzano 23.05.2024 Fot. Emanuele Santarelli
Łódź 08.08.2026