Colletes cunicularius – Lepiarka wiosenna

Colletidae – Lepiarkowate
Ciało masywne. Głowa czarna, szeroka. Oczy nagie. Tułów gęsto, czerwonobrązowo owłosiony. Odwłok dość często bez wyraźnych, jasnych przepasek na tergitach. Nogi czarne, żółto owłosione. Na tylnych goleniach samicy koszyczki do zbierania pyłku, zwykle żółte od pobranego pokarmu. Skrzydła przezroczyste – na przednim skrzydle 3 komórki kubitalne Cu. Komórka promieniowa ( radialna ) R silnie zwężona w tylnej części. Tylna ścianka komórki dyskoidalnej D3, czyli faliście wygięta żyłka Rc2 – ważna cecha diagnostyczna rodzaju.

Czerwieńsk 13.04.2013 Fot. Ryszard Orzechowski

Czerwieńsk 13.04.2013 Fot. Ryszard Orzechowski

Słubice 19.04.2014 Fot. Marek Adamski

Słubice 19.04.2014 Fot. Marek Adamski

    1. Liczebność. Dawniej bardzo pospolita, obecnie obserwuje się spadek liczebności – wciąż jednak zalicza się do gatunków pospolitych
    2. Biotop. Otwarte, piaszczyste tereny skąpo pokryte roślinnością, oraz łozowiska, polany i łąki, na które zalatuje w poszukiwaniu pożywienia
    3. Wymiary. Samica 12-15 mm. Samiec 11-14 mm
    4. Czas lotu. Marzec – maj; gatunek wybitnie wiosenny
    5. Lokalizacja. Lubuskie. W okolicach Łodzi niezbyt pospolita
    6. Pokarm. Nektar i pyłek, które chętnie zbiera z kwiatów wierzb
    7. Podobne. Identyfikacje ułatwiają wczesny pojaw i duże rozmiary – -mimo to łatwo pomylić ją z pszczołą miodna Apis mellifera ( długa, wąska komórka promieniowa, owłosione oczy ), a przede wszystkim z Andrena nitida i innymi, dużymi pszczolinkami; najpewniejszą cechą pozwalającą odróżnić pszczolinki jest prosta żyłka Rc2
    8. Uwagi. Pasozytem gniazdowym jest Sphecodes albilabris, znacznie rzadziej Sphecodes gibbus
    9. Uwagi 2. Autorami obserwacji są Marek Adamski i Ryszard Orzechowski
Skrzydło przednie lepiarki na przykładzie Colletes daviesanus - czerwona strzałka wskazuje faliście wygiętą żyłkę Rc2 w komórce dyskoidalnej D3

Skrzydło przednie lepiarki na przykładzie Colletes daviesanus – czerwona strzałka wskazuje faliście wygiętą żyłkę Rc2 w komórce dyskoidalnej D3.  Poniżej widać 3 komórki kubitalne i zwężoną z tyłu komórkę promieniową

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s