Harpactus laevis – Hultun krasankowiec

Crabronidae – Grzebaczowate
Znany także jako niestylek jasnogrzbiety. Głowa czarna. Wewnętrzne krawędzie oczu jasno, wąsko obwiedzione. Wierzch i boki tułowia, oraz propodeum czerwone. Odwłok czarny. Na pierwszym tergicie male, jasne plamy, które mogą zanikać. Przepaska barwy kości słoniowej na 2- im tergicie, silnie zgrubiała po bokach. Przepaska na tergicie 5-ym wąska, niekiedy rozerwana. Skrzydła przezroczyste; pterostigma brunatna.

H laevis

Lubin – sierpień 2019 Fot. Meadowlark

H.laevis

Lubin – sierpień 2019 Fot. Meadowlark

Harpactus

Lubin – sierpień 2019 Fot. Meadowlark

  1. Liczebność. Zdecydowanie rzadki VU
  2. Biotop. Łąki, polany, ugory, skraje lasów, murawy kserotermiczne i psammofilne. Gniazduje w piaszczystej ziemi
  3. Wymiary. Długość ciała 6-9.5 mm
  4. Aktywność. Maj/czerwiec – sierpień/wrzesień
  5. Lokalizacja. Dolnośląskie
  6. Pokarm. Nektar. Dla larw samice łowią pluskwiaki z rodzin CercopidaeCicadellidae
  7. Podobne. Przede wszystkim Harpactus formosus (propodeum czarne, plamy na t1 przeciętnie większe, nie zanikają) i Harpactus moravicus (pterostigma jasnożółta, obwiedzenie wewnętrznych krawędzi oczu u samicy czerwonawe). W mniejszym stopniu Harpactus lunatus (czarny tułów)
  8. Uwagi. Oznaczenie Darecki
  9. Uwagi 2. Autorka obserwacji – Meadowlark

avidal

Leave a Reply