Crabronidae – Grzebaczowate
Głowa i tułów czarne. Twarz srebrzyście opylona. Boki tułowia samca z rzadkim, ale grubym punktowaniem. Boki tułowia samicy matowe. Odwłok z relatywnie długim stylikiem, czerwono-czarny. Stylik nie rozszerza się ku tyłowi. Żuwaczki samicy czarne, samca czerwonobrązowe. W przednim skrzydle 3 komórki kubitalne Cu.

Chociszewo 29.08.2021 Fot. Lucyna Bugiera

Finlandia 21.07.2014 Fot. Pentti Ketola

Finlandia 21.07.2014 Fot. Pentti Ketola

Chociszewo 29.08.2021 Fot. Lucyna Bugiera

1. Status. Nierzadka, obserwowana nieczęsto. Występuje w całym kraju
2. Siedlisko. Otwarte tereny piaszczyste i kwietne łąki, przydroża, nieużytki, skraje lasów, polany
3. Wymiary. Długość ciała samicy 7-10 mm, samca 6-9 mm
4. Aktywność. Czerwiec – sierpień/wrzesień
5. Lokalizacja. Finlandia, Polska – lubuskie
6. Pokarm. Pyłek, nektar. Larwom samice znoszą sparaliżowane skoczki z rodziny Cicadellidae, znacznie rzadziej pluskwiaki z nadrodziny Psylloidea
7. Podobne. Przede wszystkim Mimesa bicolor o krótszym styliku, oraz znacznie silniej punktowanych (u samca) i bardziej matowych bocznych płytkach tułowia (pleurytach). U Mimesa lutaria stylik jest krótszy i szerszy oraz rozszerza się ku tyłowi, a czułki są dłuższe. Inne grzebacze czerwonoodwłokowe (Tachysphex, Astata, Tachytes, Dryudella) nie mają tak wąskiego stylika
8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Pentti Ketola Lucyna Bugiera
9. Uwagi 2. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
10. M.equestris w iNat

Rodzaj Mimesa - Szubrawa

Łódź 01.04.2022

avidal