Diprionidae – Borecznikowate
Znany też jako borecznik samotnik. Samica krępa, o masywnym odwłoku, kremowożółta. Wierzch tułowia z czarnymi plamami. Scutellum bardzo duże. Środkowe tergity przyciemnione. Czułki nitkowate, delikatnie piłkowane. Samiec o pierzastych czułkach, wyraźnie smuklejszym odwłoku, lecz równie szerokim tułowiu, czarny z czerwonawożółtymi nogami. Larwa czarna lub zielona z wieloma żółtymi i białymi plamami, o czarnej głowie.

Łuków 08.06.2016 Fot. Ricosz

Łódź – Czerwiec 2016 Fot. Marek Wyszomirski

Łódź – Czerwiec 2016 Fot. Marek Wyszomirski

1. Status. Miejscami pospolity i bardzo liczny, zwłaszcza na południu Polski. Imagines obserwowane znacznie rzadziej, niż larwy. Występuje w całym kraju
2. Siedlisko. Lasy z udziałem sosny, młodniki sosnowe, piętro kosodrzewiny
3. Wymiary. Długość ciała 7-8 mm
4. Aktywność. Kwiecień – wrzesień. Larwy od maja do września. Zwykle dwa pokolenia w sezonie. Zimują kokony
5. Lokalizacja. Łódzkie, lubelskie, świętokrzyskie
6. Pokarm. Imagines nie pobierają pokarmu. Larwy żerują na szpilkach sosnowych, początkowo gromadnie, a w ostatnim stadium często samotnie; wśród preferowanych gatunków sosen wymienia się sosnę zwyczajną, sosnę wejmutkę i kosodrzewinę. Niekiedy ogryzają z kory młode pędy
7. Podobne. Inne boreczniki, których odróżnienie może być trudne; zwłaszcza samce bywają problematyczne. Jedną z cech diagnostycznych jest mniejsze scutellum u pozostałych gatunków. Larwy za to charakterystyczne i niepowtarzalne
8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Marek Wyszomirski Jacek Strojny Ricosz
9. D.similis w iNat

Murawy Dobromierskie 25.06.2020 Fot. Jacek Strojny

Murawy Dobromierskie 25.06.2020 Fot. Jacek Strojny

Łódź 30.01.2017

avidal