Gasteruption spp. – Zadziorki

Gasteruptiidae – Zadziorkowate
Ciało smukłe. Głowa czarna. Tułów zwykle czarny ( pomarańczowy np. u G.hastator ), z wyraźnie uwydatnionym mesoscutum. Odwłok stylikowany, czarny – środkowe tergity, lub ich krawędzie najczęściej czerwonopomarańczowe. Pokładełko u samic wyraźnie widoczne, o długości mniejszej, bądź większej od skrzydeł; wierzchołek pokładełka u niektórych gatunków czarny, u innych biały ( i znów  – w zależności od gatunku to rozjaśnienie jest mniej, lub bardziej rozległe ). Tylne golenie zgrubiałe w części apikalnej.
W Polsce co najmniej 11 trudnych do rozróżnienia gatunków ( wg BioMap tylko 8 ) +łatwy do rozpoznania G.hastator. Zwykle obserwowane są dwa najpospolitsze z nich: Gasteruption jaculator ( pokładełko bardzo długie z białym wierzchołkiem ) i Gasteruption assectator ( pokładełko krótkie, czarno zakończone ).

Modlica 30.07.2015

Modlica 30.07.2015

Modlica 30.07.2015

Modlica 30.07.2015 Samica – jasny wierzchołek pokładełka i białe obrączki na tylnych goleniach pozwalają podejrzewać G.jaculator

Widzew 24.06.2012

Łódź – Widzew 24.06.2012 samiec

Widzew 24.06.2012

Widzew 24.06.2012

  1. Liczebność. Dwa najpospolitsze gatunki są liczne, większość pozostałych obserwuje się sporadycznie na rozproszonych, często bardzo nielicznych stanowiskach ( co wynika min. z publikacji profesora Wisniowskiego )
  2. Biotop. Łąki, ugory, polany, przytorza, piaszczyste murawy – wszędzie tam, gdzie znajdą kwiaty i gatunki żywicielskie
  3. Wymiary. Przeciętnie 9-18 mm ( G.jaculator 10-16 mm )
  4. Czas lotu. Maj – wrzesień
  5. Lokalizacja.  Łódzkie, świętokrzyskie. Rodzaj zasiedla cały kraju
  6. Pokarm. Nektar. Pyłek tylko sporadycznie. Larwy pasożytują w gniazdach lepiarek Colletidae i miesierek Megachilidae; pożerają jaja i larwy gospodarza, a następnie zgromadzony zapas pyłku , lub pyłku wymieszanego z nektarem
  7. Podobne. Charakterystyczne, niemniej przy braku opatrzenia można je pomylić ze szczerklinami z rodzaju Ammophila

Najpospolitszy krajowy gatunek – Gasteruption assectator – wyróżnia się następującymi cechami:

  • głowa z widoku od góry o szerokości wyraźnie przewyższającej szerokość, z delikatnym srebrnym opyleniem
  • mesoscutum z wyraźnymi drobnymi zmarszczkami, bez jedwabistego połysku
  • na bokach tergitów 2-4 pomarańczowe, zwykle połączone grzbietowo plamy
  • pokładełko krótkie, 1-1.3 razy tak długie jak tylna goleń, bez wyraźnego oszczecinienia
  • tylne golenie oraz nasadowe człony tylnych stóp ( basitarsus ) z białą obrączką, która może być od spodu rozerwana
  • 6 człon czułków 1.8 razy tak długi jak szeroki
  • przedostatni ( preapical ) człon czułków 1.5 razy tak długi jak szeroki

Do gatunków bliźniaczych zalicza się Gasteruption boreale i Gasteruption nigritarse – samice tych gatunków różnią się min. krótszym pokładełkiem i gładszą strukturą mesoscutum, samce krótszą głową. Poniżej dwie fotografie samic z grupy gatunkowej

Gasteruption species

Sandomierz 2016 Fot. Kamil Stajniak

Gasteruptuion species

Las wiączyński 23.08.2016

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s