Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Efektownie się prezentujący duży gąsienicznik. Obie płci czarnożółte, ale samiec skromniej ubarwiony i smuklejszy. U samicy koniec odwłoka żółty, u samca czarny lub żółty. Czułki czerwonoczarne, u samicy jaśniejsze. Na propodeum u obu płci dwa ostre kolce – istotna cecha diagnostyczna.
- Status. Nierzadki, liczny miejscami
- Siedlisko. Lasy, zarośla, łąki, parki, ogrody, polany
- Wymiary. Długość ciała 12-16 mm
- Aktywność. Maj – październik; dwa pokolenia w sezonie
- Lokalizacja. Łódzkie, lubuskie, mazowieckie, małopolskie
- Pokarm. Pyłek, nektar, spadź. Larwy pożerają od wewnątrz gąsienice sówek Noctuidae, Macrothylacia rubi i Saturnia pavonia
- Podobne. Stosowanie mimikry sprawia, ze przypomina żądłówki z Vespidae (osowate). Samiec bardzo podobny do samca Diphyus quadripunctorius, u którego brak kolców na propodeum, a żółte przepaski odwłokowe są do siebie bardziej zbliżone
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Jasiek Zieliński Jerzy Tomiak Teresa Stolarczyk Lucyna Bugiera avidal
- A.armatorius wiNat
Łódź 06.09.2013














Z moich obserwacji wynika, że czas lotu to maj – październik (dwa pokolenia).
Nie mogłem znaleźć konkretnych danych. Dziekuję, uzupełniam.