Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Głowa czarna. Czoło lśniące z poprzecznymi zmarszczkami (prążkami). Tułów czarny łącznie ze scutellum. Odwłok stylikowany; stylik całkowicie czarny, bądź z pomarańczową plamą lub przepaską poprzeczną w tylnej części. Kolejne segmenty odwłoka intensywnie czerwone. przy czym sternity zwykle nieco jaśniejsze od tergitów, niekiedy wręcz żółtawe. Pokładełko czarne o długości równej 1.2-1.4 długości tylnej goleni – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Biodra i krętarze czarne. Uda i przednie oraz środkowe golenie czerwonopomarańczowe. Tylne golenie brązowe. Skrzydła lekko, brązowawo przyciemnione; zwierciadełko dobrze wykształcone, pięciokątne. Czułki jednolicie czarne u obu płci.
Francja – Oxelaëre 22.07.2022 ♀ Fot. Marie Lou Legrand
Francja – Oxelaëre 22.07.2022 ♀ Fot. Marie Lou Legrand
- Status. Liczebność trudna do oszacowania, zapewne przynajmniej miejscami liczny. Obserwowany rzadko
- Siedlisko. Lasy, parki, ogrody, zarośla, polany, łąki
- Wymiary. Długość ciała 10-15 mm
- Aktywność. Maj – wrzesień
- Lokalizacja. Francja
- Pokarm. Larwy są parazytoidami gąsienic motyli, chętnie z rodzin Geometridae, Erebidae i Noctuidae – wymienia się zwłaszcza Panolis flammea
- Podobne. Liczne inne gąsieniczniki o zbliżonym ubarwieniu
- Uwagi. Autorka obserwacji – Marie Lou Legrand
- C.armator w iNat
Francja – Oxelaëre 22.07.2022 ♀ Fot. Marie Lou Legrand
Łódź 01.11.2023