Ophion luteus – Sierpoń żółty

Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Ubarwienie ciała żółtopomarańczowe. Oczy żółto obwiedzione. Mesoscutum nie jest ciemniejsze od reszty ciała. Scutellum żółtopomarańczowe. Pokładełko bardzo krótkie, trudno dostrzegalne. Tylne golenie uderzająco cienkie. Skrzydła przezroczyste; brak zamkniętego zwierciadełka. Pterostigma pomarańczowa.

Łuków Fot. Ricosz

  1. Status. Pospolity
  2. Siedlisko. Lasy, zarośla, polany, parki, ogrody
  3. Wymiary. Długość ciała 10-18 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – wrzesień; dwa pokolenia w sezonie
  5. Lokalizacja. Lubelskie
  6. Pokarm. Nektar. Larwy są pasożytami wewnętrznymi gąsienic motyli; koinobiont
  7. Podobne. Inne podobnie ubarwione sierponie mają bądź masywniejsze golenie, bądź delikatne wzory na ciele, np. jasne pasy. U najbardziej podobnego Ophion scutellaris scutellum jest czerwone, a mesoscutum ciemniejsze od reszty ciała; samo ciało na ogół jest intensywniej ubarwione, czerwono-pomarańczowe. Natomiast gąsieniczniki z rodzaju Netelia różnią się użyłkowaniem – nad komórką kubitalną widoczne jest zamknięte małe pole, zwane zwierciadełkiem. Gatunki z rodzaju Enicospilus łatwo rozpoznać po zesklerytyzowanej, wyraźnej plamce na skrzydle pod pterostigmą
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Ricosz
  9. O.luteus w iNat

Rodzaj Ophion - Sierpoń


Łódź 31.08.2021

avidal

3 thoughts on “Ophion luteus – Sierpoń żółty”

    • Bardzo ciekawa obserwacja, orientujesz się czy inne gąsienicznikowate wydzielają podobną woń, czy jest to cecha unikalna dla tego gatunku?

      • Chyba większość gąsieniczników ma zdolność wydzielania zapachu w poczuciu zagrożenia, ale nie wszystkie miałem okazję wąchać. Jednak dla przykładu gąsieniczniki z rodzaju Ichneumon wydzielają ostry, podobny do piżma zapach.

Dodaj komentarz