Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Ubarwienie ciała żółtopomarańczowe. Oczy żółto obwiedzione. Mesoscutum nie jest ciemniejsze od reszty ciała. Scutellum żółtopomarańczowe. Pokładełko bardzo krótkie, trudno dostrzegalne. Tylne golenie uderzająco cienkie. Skrzydła przezroczyste; brak zamkniętego zwierciadełka. Pterostigma pomarańczowa.
- Status. Pospolity
- Siedlisko. Lasy, zarośla, polany, parki, ogrody
- Wymiary. Długość ciała 10-18 mm
- Aktywność. Kwiecień – wrzesień; dwa pokolenia w sezonie
- Lokalizacja. Lubelskie
- Pokarm. Nektar. Larwy są pasożytami wewnętrznymi gąsienic motyli; koinobiont
- Podobne. Inne podobnie ubarwione sierponie mają bądź masywniejsze golenie, bądź delikatne wzory na ciele, np. jasne pasy. U najbardziej podobnego Ophion scutellaris scutellum jest czerwone, a mesoscutum ciemniejsze od reszty ciała; samo ciało na ogół jest intensywniej ubarwione, czerwono-pomarańczowe. Natomiast gąsieniczniki z rodzaju Netelia różnią się użyłkowaniem – nad komórką kubitalną widoczne jest zamknięte małe pole, zwane zwierciadełkiem. Gatunki z rodzaju Enicospilus łatwo rozpoznać po zesklerytyzowanej, wyraźnej plamce na skrzydle pod pterostigmą
- Uwagi. Autor obserwacji – Ricosz
- O.luteus w iNat
Łódź 31.08.2021

Po złapaniu wydziela zapach przypominający świeżo przekrojonego ogórka.
Bardzo ciekawa obserwacja, orientujesz się czy inne gąsienicznikowate wydzielają podobną woń, czy jest to cecha unikalna dla tego gatunku?
Chyba większość gąsieniczników ma zdolność wydzielania zapachu w poczuciu zagrożenia, ale nie wszystkie miałem okazję wąchać. Jednak dla przykładu gąsieniczniki z rodzaju Ichneumon wydzielają ostry, podobny do piżma zapach.