Perithous scurra – Udręcz barwny

Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Poprzednio pod nazwą Perithous mediator. Ciało uderzająco smukłe. Wierzch głowy czarny, oczy jasno obrzeżone. Tułów dwubarwny – jasno obrzeżone scutum i boczne płytki tułowia ( pleuryty ) rudopomarańczowe, tylna część tułowia czarna; znacznie rzadziej cały tułów czarny. Odwłok czarny z jasnymi tylnymi krawędziami tergitów. Tergity lśniące; na 2-m tergicie krótka, podłużna bruzda – istotna cecha diagnostyczna. Nogi charakterystycznie ubarwione – krętarze oraz wierzchołki i nasady ud perłowobiałe; środkowa część ud rudopomarańczowa. Czułki czarne, bez rozjaśnień. Skrzydła przezroczyste; pterostigma wyraźna, czarna, z jasną plamką w przednim kącie. Pokładełko samicy bardzo długie, mniej więcej tak długie jak reszta ciała.

P scurra

Wiedeń 18.06.2017 Samica Fot. Adrian Atamańczuk

P.scurra

Wiedeń 18.06.2017 Fot. Adrian Atamańczuk

Perithous

Wiedeń 18.06.2017 Fot. Adrian Atamańczuk

  1. Liczebność. Nierzadki, lokalnie liczny
  2. Biotop. Skraje lasów, polany, przydroża, przytorza, ugory
  3. Wymiary. Długość ciała 6.5-14 mm.  Długość przedniego skrzydła 6.7-10.5 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień
  5. Lokalizacja. Wiedeń. Występuje w całej Polsce
  6. Pokarm. Larwy są ektoparazytoidami larw niektórych żądłówek, zwłaszcza gatunków gniazdujących w drewnie z rodziny Crabronidae i podrodziny Eumeninae
  7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju oraz Tromatobia lineatoria ( znacznie krótsze pokładełko )
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Adrian Atamańczuk

Dodaj komentarz