Perithous scurra – Udręcz barwny

Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Poprzednio pod nazwą Perithous mediator. Ciało uderzająco smukłe. Wierzch głowy czarny, oczy jasno obrzeżone. Tułów dwubarwny – jasno obrzeżone scutum i boczne płytki tułowia ( pleuryty ) rudopomarańczowe, tylna część tułowia czarna; znacznie rzadziej cały tułów czarny. Odwłok czarny z jasnymi tylnymi krawędziami tergitów. Tergity lśniące; na 2-m tergicie krótka, podłużna bruzda – istotna cecha diagnostyczna. Nogi charakterystycznie ubarwione – krętarze oraz wierzchołki i nasady ud perłowobiałe; środkowa część ud rudopomarańczowa. Czułki czarne, bez rozjaśnień. Skrzydła przezroczyste; pterostigma wyraźna, czarna, z jasną plamką w przednim kącie. Pokładełko samicy bardzo długie, mniej więcej tak długie jak reszta ciała.

P scurra

Wiedeń 18.06.2017 ♀ Fot. Adrian Atamańczuk

P.scurra

Wiedeń 18.06.2017 ♀ Fot. Adrian Atamańczuk

Perithous

Wiedeń 18.06.2017 ♀ Fot. Adrian Atamańczuk

  1. Liczebność. Nierzadki, lokalnie liczny
  2. Biotop. Skraje lasów, polany, przydroża, przytorza, ugory
  3. Wymiary. Długość ciała 6.5-14 mm.  Długość przedniego skrzydła 6.7-10.5 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień
  5. Lokalizacja. Wiedeń. Występuje w całej Polsce
  6. Pokarm. Larwy są ektoparazytoidami larw niektórych żądłówek, zwłaszcza gatunków gniazdujących w drewnie z rodziny Crabronidae i podrodziny Eumeninae
  7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju oraz Tromatobia lineatoria ( znacznie krótsze pokładełko )
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Adrian Atamańczuk

Leave a Reply