Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Samica. Głowa czarna. Scutum i scutellum czarne. Propodeum czarne, silnie rozbudowane. Stylik krótki, lśniąco czarny. Odwłok dwubarwny, czerwono-czarny bądź pomarańczowo-czarny. Pokładełko proste, czarne, nie krótsze od połowy długości odwłoka i jednocześnie o długości równej 1.6-1.8 długości tylnej goleni. Uda i golenie pomarańczowe, tylko wierzchołki tylnych goleni i ud są czarne. Przednie skrzydła zredukowane do krótkich kikutów. Samiec o skrzydłach w pełni wykształconych. Skrzydła samca w pełni wykształcone; a jego odwłok mniej kontrastowo ubarwiony.
- Status. Liczebność trudna do oszacowania – rzadko obserwowany, choć zapewne bywa liczny
- Siedlisko. Lasy, ogrody, polany, łąki, zarośla… Plastyczny ekologicznie
- Wymiary. Długość ciała samicy 3-5 mm, samca 4-6 mm
- Aktywność. Wiosna – jesień
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Nektar. Larwy są parazytoidami poczwarek i larw rozmaitych motyli, chrząszczy, wielbłądek (zwłaszcza Phaeostigma notata) i błonkówek — w tym innych gąsieniczników, stając się tym samym hiperparazytoidami
- Podobne. Samica podobna do innych czarno-czerwonych gąsieniczników o zredukowanych skrzydłach – różni się od nich detalami ubarwienia i punktowania, czy długością pokładełka. Samiec trudniejszy do identyfikacji, mało znany i bardzo sporadycznie obserwowany
- Uwagi. Autorzy obserwacji i identyfikacji – Szymon Czarnocki Marek W.Kozłowski
- Uwagi 2. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
- T.pedestris w iNat
Łódź 02.11.2025



