Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Głowa czarna z szerokim, żółtym obwiedzeniem wewnętrznych krawędzi oczu. Scutum czzerwone z żółtymi pasami brzeżnymi i zwykle z dwoma wąskimi, żółtymi paskami centralnymi. Scutellumczerwone, żółto obwiedzione. Odwłok czarny z częściowo czerwonymi tergitami. Czerwone akcenty na tergitach o zmiennej wielkości – od czerwonych tylnych krawędzi tergitów po niemal całkowicie czerwone tergity. Pokładełko czarne, nie dłuższe od połowy długości odwłoka. Tylne krętarze częściowo kremowobiałe – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Uda zgrubiałe, perłowobiałe. Golenie żółtopomarańczowe, przy czym barwa tylnych goleni jest najintensywniejsza. Skrzydła przezroczyste; zwierciadełko 4-kątne. Czułki u obu płci bez białych członów środkowych (bez białych obrączek). Należy do podrodziny Pimplinae.
Wyspa Helgoland 03.08.2025 ♀ Fot. Gotthard Krug
- Status. Szeroko rozmieszczony, miejscami liczny
- Siedlisko. Plastyczny ekologicznie, jednak szczególnie często obserwowany na pobrzeżach lasów, na przyleśnych łąkach i polanach, oraz w ogrodach
- Wymiary. Długość ciała 7-10 mm (bez pokładełka)
- Aktywność. Kwiecień – październik/listopad
- Lokalizacja. Niemcy
- Pokarm. Spadź, rosa, nektar. Larwy są pseudoparazytoidami pająków sieciowych – chętnie z rodzin Araneidae i Tatragnathidae. Rozwijają się w pajęczych kokonach i żywią się pajęczymi jajami (tak jak pozostałe gatunki z rodzaju)
- Podobne. Liczne inne gąsieniczniki z różnych rodzajów
- Uwagi. Autor obserwacji i identyfikacji – Gotthard Krug
- T.lineatoria w iNat
Łódź 11.08.2025