Anthidiellum strigatum – Żywicówka osowata

Megachilidae – Miesierkowate
Według alternatywnej nomenklatury Anthidium strigatum.
Czarna z żółtymi plamami; plamy na pierwszych dwóch tergitach leżą bliżej boków, aniżeli plamy na tergitach 3-5.

ŁOB 11.08.2013

Łódzki Ogród Botaniczny 11.08.2013

Zalew Sulejowski 02.08.2020

Zalew Sulejowski 02.08.2020

ŁOB 11.08.2013

Łódzki Ogród Botaniczny 11.08.2013

  1. Liczebność. Uznawana za pospolitą
  2. Biotop. Ciepłe i suche tereny, w tym piaskownie, murawy kserotermiczne, kamieniołomy, wrzosowiska, żwirownie. Niepozorne i bardzo trudne do wypatrzenia gniazda zakłada na łodygach, kamieniach, gałązkach i w wielu innych, niekiedy zupełnie niespodziewanych miejscach. Komora lęgowa zbudowana z żywicy zawiera do 13 komórek lęgowych
  3. Wymiary. Długość ciała 6-7 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień. Zimują larwy w kokonach
  5. Lokalizacja. Łódzkie
  6. Pokarm. Pyłek i nektar, które samica magazynuje również dla larw
  7. Podobne. Inne makatki z plemienia Anthidini – wszystkie one mają plamy odwłokowe równo oddalone od krawędzi tergitów, oraz szmeronia Stelis signata – tylko pierwsza para plam wysunięta jest bardziej na zewnątrz niż pozostałe
  8. Uwagi. Pasożytem gniazdowym jest wspomniana już szmeronia makatówka Stelis signata

Zalew Sulejowski 02.08.2020

Leave a Reply