Pamphilidae – Osnujowate
Głowa szeroka, jednak nieco węższa od tułowia lub co najwyżej tak szeroka jak tułów – cecha diagnostyczna gatunku. Głowa samicy żółta z czarnymi akcentami, liczniejszymi i rozleglejszymi u samca. Scutum żółte z czarnym plamkowaniem. Odwłok żółty z ciemnymi, rozmytymi plamami na środku tergitów. Początkowo człony czułków żółte u samicy; u samca trzonek czułków jest częściowo czarny.
Wielka Puszcza 13.05.2025 ♀ Fot. Jerzy Tomiak
Wielka Puszcza 13.05.2025 ♀ Fot. Jerzy Tomiak
- Status. Rzadko obserwowana, choć może dochodzić do lokalnie masowych pojawów
- Siedlisko. Lasy z udziałem świerka, w tym monokultury świerkowe
- Wymiary. Długość ciała 9-12.5 mm
- Aktywność. Kwiecień – czerwiec oraz lipiec – sierpień (forma letnia). Zimuje larwa w glebie, w przypadku niesprzyjających warunków nawet przez 3 sezony
- Lokalizacja. Małopolskie
- Pokarm. Larwy żywią się świerkowymi szpilkami. Żerują gromadnie w oprzędach, po czym opadają na ziemię; w glebie przechodzą dalszy rozwój
- Podobne. Najłatwiej można ją pomylić z zauważalnie większą (do 14 mm) Cephalcia abietis, u której nasadowy człon czułków u samca jest żółty, a głowa tak szeroka, jak tułów lub nieco szersza od tułowia; różni się także detalami ubarwienia głowy, scutum i pleurytów – lecz z powodu znacznej zmienności osobniczej i płciowej różnice te są trudne do zdiagnozowania i oceny
- Uwagi. Autor obserwacji – Jerzy Tomiak
- C.arvensis w iNat
Wielka Puszcza 13.05.2025 ♀ Fot. Jerzy Tomiak
Wielka Puszcza 13.05.2025 Fot. Jerzy Tomiak
Łódź 14.05.2025