Papilionidae – Paziowate
Skrzydła białe, pozbawione łusek (stąd nazwa niepylak). Na wierzchniej stronie przedniego skrzydła czarne plamy przykostalne – sporadycznie obecne czerwone plamy przedwierzchołkowe. Na wierzchu tylnego skrzydła dwie jaskrawoczerwone plamy, u niektórych osobników z białym wypełnieniem. Obie pary skrzydeł zaczernione w części nasadowej. Sód przedniego skrzydła z czerwonymi plamami – lub z palami czarnymi i czerwonymi. Plamy na spodzie tylnego skrzydła niemal zawsze czerwone z białym wypełnieniem – w tym rząd plam w części nasadowej skrzydła. Czułki czarno-biało prążkowane z czarnymi wierzchołkami – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Gąsienica ostatniego stadium czarna z rzędami żółtych plamek.
- Zasięg. Alpy, tereny górzyste na Alasce oraz w Rosji i w Mongolii
- Siedlisko. Górskie łąki i polany, ukwiecone i trawiaste zbocza oraz wąwozy, skraje górskich lasów. Preferuje tereny na wysokości 2000-2200 m. n.p.m.
- Wymiary. Rs 55-80 mm
- Okres lotu. Czerwiec – sierpień. Gąsienice od kwietnia do czerwca
- Lokalizacja. Austria, Szwajcaria. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Nektar, sole mineralne pobierane z wilgotnej gleby. Gąsienice żerują na rojniku górskim, na rozchodnikach i na skalnicach
- Podobne. Paranssius apollo najłatwiej odróżnić po braku prążków na czułkach
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Michał Rosiński Heiner Ziegler
- P.phoebus w iNat
- P.phoebus w iNat
Łódź 05.08.2026


