Parnassius phoebus – Niepylak febus

Papilionidae – Paziowate
Skrzydła białe, pozbawione łusek (stąd nazwa niepylak). Na wierzchniej stronie przedniego skrzydła czarne plamy przykostalne – sporadycznie obecne czerwone plamy przedwierzchołkowe. Na wierzchu tylnego skrzydła dwie jaskrawoczerwone plamy, u niektórych osobników z białym wypełnieniem. Obie pary skrzydeł zaczernione w części nasadowej. Sód przedniego skrzydła z czerwonymi plamami – lub z palami czarnymi i czerwonymi. Plamy na spodzie tylnego skrzydła niemal zawsze czerwone z białym wypełnieniem – w tym rząd plam w części nasadowej skrzydła. Czułki czarno-biało prążkowane z czarnymi wierzchołkami – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Gąsienica ostatniego stadium czarna z rzędami żółtych plamek.

Austria – Alpy 03.08.2026 Fot. Michał Rosiński

Szwajcaria – Alpy 16.06.2007 Fot. Heiner Ziegler

Szwajcaria – Alpy 16.06.2007 Fot. Heiner Ziegler

  1. Zasięg. Alpy, tereny górzyste na Alasce oraz w Rosji i w Mongolii
  2. Siedlisko. Górskie łąki i polany, ukwiecone i trawiaste zbocza oraz wąwozy, skraje górskich lasów. Preferuje tereny na wysokości 2000-2200 m. n.p.m.
  3. Wymiary. Rs 55-80 mm
  4. Okres lotu. Czerwiec – sierpień. Gąsienice od kwietnia do czerwca
  5. Lokalizacja. Austria, Szwajcaria. W Polsce nie występuje
  6. Pokarm. Nektar, sole mineralne pobierane z wilgotnej gleby. Gąsienice żerują na rojniku górskim, na rozchodnikach i na skalnicach
  7. Podobne. Paranssius apollo najłatwiej odróżnić po braku prążków na czułkach
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Michał Rosiński Heiner Ziegler
  9. P.phoebus w iNat
  10. P.phoebus w iNat

Papilionidae - Świat


Łódź 05.08.2026

avidal

Zostaw odpowiedź