Acrididae – Szarańczowate
Ubarwienie ciała najczęściej zielone z brązowym, charakterystycznym dla gatunku deseniem na skrzydłach. Znacznie rzadziej obserwuje się brązowe osobniki. Brak bocznego żebra przedplecza w przedniej jego części – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Tylne golenie u nasady czarno-biało prążkowane. Tylne golenie na wewnętrznej powierzchni częściowo jasnoczerwone.
Warszawa 02.08.2020 Fot. Paweł Głowacki
Sochaczew – pobrzeża Bzury 22.07.2020 Fot. Leszek Plackowski
Sochaczew – pobrzeża Bzury 22.07.2020 Fot. Leszek Plackowski
Sochaczew – bulwary nad Bzurą 07.08.2021 Fot. Leszek Plackowski
- Status. Znana z rozproszonych stanowisk w środkowej i południowej części kraju. Miejscami liczna VU
- Siedlisko. Brzegi zbiorników wodnych, podmokłe łąki i inne wilgotne tereny; rzadziej suche łąki i murawy. Wydaje się szczególnie preferować murawy częściowo suche, częściowo wilgotne. Spłoszona odlatuje charakterystycznym lotem na kilka zwykle metrów – ułatwia to jej odszukanie i rozpoznanie
- Wymiary. Samica 21-29 mm. Samiec 15-19 mm
- Aktywność. Koniec lipca – październik. Aktywna w dzień i w nocy; po zmroku zalatuje do źródeł światła
- Lokalizacja. Mazowieckie, pomorskie, podkarpackie, kujawsko-pomorskie
- Pokarm. Trawy; okazjonalnie mchy
- Podobne. Dość charakterystyczna, choć bez opatrzenia nietrudno pomylić ją z innymi szarańczakami dzielącymi z nią siedlisko, np. ze Stetophyma grossum (czerwone tylne uda, zwykle zaznaczone żółte akcenty w ubarwieniu). Jedyny krajowy przedstawiciel rodzaju
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Tomasz Samolik Magdalena Jędro Światopełk Smoczyński Paweł Głowacki Leszek Plackowski Marcin Szot
- Rozmieszczenie
- Więcej o gatunku
- A.thalassinus w iNat
Warszawa – Żoliborz 08.08.2021 Nimfa Fot. Światopełk Smoczyński
Nisko 06.07.2022 Larwa Fot. Marcin Szot
Sochaczew – bulwary nad Bzurą 09.08.2021 Fot. Leszek Plackowski
Gdynia 22.08.2021 Nietypowa forma barwna, którą można pomylić z Chorthippus dorsatus – widać jednak, choć zredukowane, czarne plamy na skrzydłach, a z przodu przedplecza brak żeber bocznych Fot. Leszek Plackowski
Słowiński Park Narodowy 04.09.2020 Fot. Magdalena Jędro
Sochaczew – bulwary nad Bzurą 07.08.2021 Fot. Leszek Plackowski
Bory Tucholskie – Raciąż 30.08.2022 Fot. Tomasz Samolik
Warszawa – Żoliborz 08.08.2021 Fot. Światopełk Smoczyński
Łódź 07.12.2018
Znalazłem dość ciekawe stanowisko tego gatunku (widuje nimfy i wiele dorosłych) w samym centrum warszawy, na maleńkim, często koszonym skwerku Andrzeja Woyciechowskiego. Mimo to sinic nie brakuje, zwłaszcza w ciepłą pogodę idąc po skwerze na prawo i lewo do lotu zrywają się te prostoskrzydłe, czasem wręcz parodiując szarańczę:) Mam całkiem sporo dobrych zdjęć tego gatunku, aczkolwiek to bardzo płochliwy owad (przynajmniej tam)
To nic dziwnego bo jak widzisz większość obserwacji na stronie pochodzi właśnie z Warszawy i okolic. Może i płochliwy, za to niezwykle fotogeniczny
Widziałam ją na cmentarzu w Tczewie