Aiolopus thalassinus – Sinica nadbrzeżna

Acrididae – Szarańczowate
Ubarwienie ciała najczęściej zielone z brązowym, charakterystycznym dla gatunku deseniem na skrzydłach. Znacznie rzadziej obserwuje się brązowe osobniki. Brak bocznego żebra przedplecza w przedniej jego części – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Tylne golenie u nasady czarnobiało prążkowane. Tylne uda i golenie na wewnętrznej powierzchni częściowo jasnoczerwone.

Warszawa 02.08.2020 Fot. Paweł Głowacki

Sochaczew – pobrzeża Bzury 22.07.2020 Fot. Leszek Plackowski

Sochaczew – pobrzeża Bzury 22.07.2020 Fot. Leszek Plackowski

Sochaczew – bulwary nad Bzurą 07.08.2021 Fot. Leszek Plackowski

  1. Liczebność. Rzadka, znana z rozproszonych stanowisk w środkowej i południowej części kraju VU
  2. Biotop. Brzegi zbiorników wodnych, podmokłe łąki i inne wilgotne tereny; rzadziej suche łąki i murawy
  3. Wymiary. Samica 21-29 mm. Samiec 15-19 mm
  4. Aktywność. Koniec lipca – październik. Aktywny w dzień i w nocy; po zmroku zalatuje do źródeł światła
  5. Lokalizacja. Mazowieckie, pomorskie. Na Wyżynie Łódzkiej nie odnaleziona
  6. Pokarm. Trawy; okazjonalnie mchy
  7. Podobne. Dość charakterystyczna, choć bez opatrzenia nietrudno pomylić ją z innymi szarańczakami. Jedyny krajowy przedstawiciel rodzaju
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Magdalena Jędro Światopełk Smoczyński Paweł Głowacki Leszek Plackowski Adam Woźniak
  9. Rozmieszczenie
  10. Więcej o gatunku

Warszawa – Żoliborz 08.08.2021 Nimfa Fot. Światopełk Smoczyński

Sochaczew – bulwary nad Bzurą 09.08.2021 Fot. Leszek Plackowski

Gdynia 22.08.2021 Nietypowa forma barwna, którą można pomylić z Chorthippus dorsatus – widać jednak, choć zredukowane,  czarne plamy na skrzydłach, a z przodu przedplecza brak żeber bocznych Fot. Leszek Plackowski

Słowiński Park Narodowy 04.09.2020 Fot. Magdalena Jędro

A. thalassinus

Warszawa 01.08.2017 Fot. Adam Woźniak

Sochaczew – bulwary nad Bzurą 07.08.2021 Fot. Leszek Plackowski

Warszawa – Żoliborz 08.08.2021 Fot. Światopełk Smoczyński


avidal

2 thoughts on “Aiolopus thalassinus – Sinica nadbrzeżna

  1. Znalazłem dość ciekawe stanowisko tego gatunku (widuje nimfy i wiele dorosłych) w samym centrum warszawy, na maleńkim, często koszonym skwerku Andrzeja Woyciechowskiego. Mimo to sinic nie brakuje, zwłaszcza w ciepłą pogodę idąc po skwerze na prawo i lewo do lotu zrywają się te prostoskrzydłe, czasem wręcz parodiując szarańczę:) Mam całkiem sporo dobrych zdjęć tego gatunku, aczkolwiek to bardzo płochliwy owad (przynajmniej tam)

Leave a Reply