Pseudochorthippus montanus – Konik długopokładełkowy

Acrididae – Szarańczowate
Ubarwienie ciała zmienne – zwykle zielone, lub zielonobrązowe, ale zdarzają się osobniki np. częściowo różowoczerwone. Skrzydła u obu płci skrócone, nie zakrywają całego odwłoka; sporadycznie pojawiają się osobniki w pełni uskrzydlone. Pterostigma u samca znajduje się przynajmniej 2,5 mm. od wierzchołka skrzydła – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Końce skrzydeł u samicy szeroko zaokrąglone. Pole środkowe nierozszerzone. Żeberka boczne przedplecza nie są wyraźnie załamane, lecz delikatnie rozchodzą się ku tyłowi. Kolana ciemne. Pokładełko stosunkowo długie.

Bielsko-Biała 29.08.2014 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Bielsko-Biała 29.08.2014 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Warszawa – Białołęka 10.07.2020 Fot. Adrian Peplak

Bielsko-Biała 29.08.2014 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Bielsko-Biała 29.08.2014 Fot. Grzegorz Gierlasiński

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Wilgotne łąki, rzadziej suche tereny trawiaste
  3. Wymiary. Długość ciała 13-23 mm; samice przeciętnie większe od samców
  4. Aktywność. Lipiec – październik
  5. Lokalizacja. Śląskie, mazowieckie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Trawy
  7. Podobne. Liczne inne szarańczaki (zwróć uwagę na min. kształt żeberek i barwę kolan), zwłaszcza konik wąsacz Pseudochorthippus parallelus, od którego dawniej nie był odróżniany. Samce wąsacza różnią się umieszczoną bliżej wierzchołka skrzydła pterostigmą (co najwyżej 1.5 mm. od końca skrzydła), a samice krótszym pokładełkiem i spiczastymi wierzchołkami skrzydeł
  8. Uwagi. Autorami obserwacji są Adrian Peplak i Grzegorz Gierlasiński
  9. Rozmieszczenie
Czerwone strzałki wskazują tylko delikatnie załamane boczne żeberka przedplecza

Czerwone strzałki wskazują tylko delikatnie załamane boczne żeberka przedplecza


avidal

Leave a Reply