Pseudochorthippus montanus – Konik długopokładełkowy

Acrididae – Szarańczowate
Ubarwienie ciała zmienne – zwykle zielone, lub zielonobrązowe, ale zdarzają się osobniki np. częściowo różowoczerwone. Skrzydła u obu płci skrócone, nie zakrywają całego odwłoka; sporadycznie pojawiają się osobniki w pełni uskrzydlone. Pterostigma u samca znajduje się przynajmniej 2,5 mm. od wierzchołka skrzydła – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Końce skrzydeł u samicy szeroko zaokrąglone. Pole środkowe nierozszerzone. Żeberka boczne przedplecza nie są wyraźnie załamane, lecz delikatnie rozchodzą się ku tyłowi. Kolana ciemne. Pokładełko stosunkowo długie.

Bielsko-Biała 29.08.2014 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Bielsko-Biała 29.08.2014 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Bielsko-Biała 29.08.2014 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Bielsko-Biała 29.08.2014 Fot. Grzegorz Gierlasiński

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Wilgotne łąki, rzadziej suche tereny trawiaste
  3. Wymiary. Długość ciała 13-23 mm; samice przeciętnie większe od samców
  4. Aktywność. Lipiec – październik
  5. Lokalizacja. Śląskie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Trawy
  7. Podobne. Liczne inne szarańczaki ( zwróć uwagę na min. kształt żeberek i barwę kolan ), zwłaszcza konik wąsacz Pseudochorthippus parallelus, od którego dawniej nie był odróżniany. Samce wąsacza różnią się umieszczoną bliżej wierzchołka skrzydła pterostigmą ( co najwyżej 1.5 mm. od końca skrzydła ), a samice krótszym pokładełkiem i spiczastymi wierzchołkami skrzydeł
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Grzegorz Gierlasiński
  9. Rozmieszczenie
Czerwone strzałki wskazują tylko delikatnie załamane boczne żeberka przedplecza

Czerwone strzałki wskazują tylko delikatnie załamane boczne żeberka przedplecza

Dodaj komentarz