Syrphidae – Bzygowate
Bardzo zmienny w ubarwieniu bzyg z plemienia Merodontini imitujący żądłówkę. Samica przybiera formę od prawie w całości czarnej do bardzo jasnej, białożółtej. Obie płci, które można rozróżnić na podstawie ułożenia oczu (samiec połączone, samica rozdzielone) często bywają zdobione pomarańczowym futerkiem na tułowiu. Tylne uda zgrubiałe. Skrzydła przezroczyste; żyłka R4+5 silnie, łukowato wygięta.
Gałków 26.05.2012 ♀
Brójce 13.06.2010 ♀
Bogatynia 03.06.2021 ♀ Fot. Kamil Górawski
Wiączyń 02.06.2010 ♀
Warszawa – Ursynów 12.06.2019 Poniżej dialog między partnerami Fotografował i nagrał Marek W. Kozłowski
- Status. Pospolity i liczny w całym kraju
- Siedlisko. Na leśnych polanach, skrajach lasów i leśnych drogach lubi wygrzewać się w słońcu siedząc na liściach lub bezpośrednio na ziemi. Chętnie zasiedla ogródki działkowe i ogródki przydomowe, gdzie bywa zmorą miłośników kwiatów
- Wymiary. Długość ciała 12-14 mm
- Aktywność. Maj – sierpień; szczyt pojawu wiosną
- Lokalizacja. Łódzkie, lubuskie, dolnośląskie, mazowieckie
- Pokarm. Nektar. Larwy rozwijają się w roślinach cebulowych. Wyżerają wnętrze cebulek, w którym potem zimują
- Podobne. Inne bzygi stosujące mimikrę upodobniającą je do trzmieli, przede wszystkim Eristalis intricaria. Jedna z form barwnych łudząco podobna do Matsumyia berberina. Szereg cech diagnostycznych pozwala rozpoznać gatunek. Zaliczają się do nich: masywne uda, zwłaszcza trzeciej pary nóg, owłosione oczy, skrzydła bez plam z żyłką R4+5 wygiętą w stronę komórki radialnej R5
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Kamil Górawski Marek Nowacki Marek W.Kozłowski avidal
- M.equestris w iNat
Las wiączyński 02.06.2015 ♂
Las wiączyński 02.06.2015 ♂
Łódź – Dolina Olechówki 02.06.2021 ♀
Łódź – Źródłowa 16.06.2013 ♀
Bogatynia 04.06.2021 Fot. Kamil Górawski
Lubinicko – Maj 2022 ♂ Fot. Marek Nowacki
Łódź 18.09.2013
Wygięta żyłka R4+5 występuje również u Eristalis intricarius, jednak w przeciwieństwie M. equestris ma on częściowo jasne odnóża. U M. equestris te są zawsze czarne.
Zgadza się. Nie podawałem różnic odnośnie konkretnego gatunku, tylko zbiorcze, bo zbyt wiele gatunków jest podobnych do Merodona. Taka wyliczanka zajęłaby sporo miejsca.A Twój komentarz również może służyć za wskazówkę.