Andrenidae – Pszczolinkowate
Znana tez pod nazwami pszczolinka brunatna i pszczolinka wierzbowo-dzwonkowa. Głowa z przodu szersza od długości głowy, czarna; u wiosennego pokolenia czarno owłosiona (u samców z domieszką jaśniejszych włosków zwłaszcza na szczycie głowy). Owłosienie głowy i boków tułowia znacznie jaśniejsze u pokolenia letniego, u obu płci. Wierzch tułowia pokryty długimi, rdzawobrązowymi włoskami, intensywniej wybarwionymi u samicy. Jasne przepaski na tergitach wyraźne u obu płci. Na tylnej goleni samicy pomarańczowy pędzelek służący do zbierania pyłku. Skrzydła przezroczyste, u samicy bardzo subtelnie, miejscowo, brązowawo przyciemnione – w przednim skrzydle 3 komórki kubitalne Cu, jak u wszystkich pszczolinek.
Austria 23.02.2021 ♀ Fot. gernotkunz
Chociszewo 31.03.2023 ♀ Fot. Lucyna Bugiera
Kraków 23.03.2019 ♀ Fot. Maksymilian Syratt
- Status. Pospolita
- Siedlisko. Plastyczna ekologicznie, zasiedla rozmaite biotopy. Gniazduje w ziemi
- Wymiary. Samica 8-11 mm. Samiec 6-9 mm
- Aktywność. Marzec – maj i czerwiec – sierpień; dwa pokolenia w sezonie, przy czym pokolenie wiosenne zwykle liczniejsze i z większą reprezentacja samców
- Lokalizacja. Austria, Polska – małopolskie, lubuskie, lubelskie
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru. Samice pierwszego pokolenia chętnie odwiedzają kwitnące wierzby, drugiego – dzwonki
- Podobne. Inne, podobnie ubarwione pszczolinki – samce często mogą być niemożliwe do zidentyfikowania na fotografiach terenowych
- Uwagi. Znanym kleptopasożytem gniazdowym jest kleptopasożytnicza Nomada fabriciana
- Uwagi 2. Identyfikacja osobnika z Krakowa Darek Ogrodnik
- Uwagi 3. Autorzy obserwacji – Ewa Rauner gernotkunz Maks Syratt Lucyna Bugiera Marek W.Kozłowski
- Więcej o gatunku
- A.bicolor w iNat
Puławy 24.03.2024 Fot. Ewa Rauner
Kraków 23.03.2019 ♀ Fot. Maksymilian Syratt
Chociszewo 31.03.2023 ♀ Fot. Lucyna Bugiera
Warszaw SGGW 31.03,2926 Fot. Marek W. Kozłowski