Linyphiidae – Osnuwikowate
Głowotułów ciemnobrązowy lub jasnobrązowy z brunatnymi bokami. U samca widoczne masywne szczecinki w rejonie oczu. Odwłok szary z 3-ema parami ciemnych, owalnych plam i wąską przepaską wierzchołkową; spód odwłoka jednolicie ciemny. Nogi żółtobrązowe z mniej lub bardziej wyraźnymi brunatnymi prążkami. Szczękoczułki wyposażone w długie, zębowate wyrostki (zwłaszcza dwa z nich, które wystają aż poza pazury jadowe) – istotna cecha diagnostyczna gatunku, od której pochodzi nazwa gatunkowa.

Austria 16.08.2022 Fot. gernotkunz

Tupadły 05.08.2023 Fot. Kamil Hurna

Tupadły 05.08.2023 Fot. Kamil Hurna

Austria 16.08.2022 Fot. gernotkunz

Warszawa – Służew 23.10.2024 Fot. Marek W. Kozłowski

1. Status. Z uwagi na skryty tryb życia sporadycznie obserwowany, choć nierzadki i miejscami liczny
2. Siedlisko. Lasy, suche łąki i polany, parki, ogrody. Sieć konstruowana zwykle bezpośrednio na ziemi, we mchu lub pod kamieniami i kawałkami drewna
3. Wymiary. Długość ciała samicy 4.1-5.3 mm. Dł. ciała samca 3.5-5 mm
4. Aktywność. Sierpień/wrzesień – grudzień. Osobniki młodociane aktywne od wiosny
5. Lokalizacja. Austria, Polska – pomorskie, mazowieckie
6. Pokarm. Bezkręgowce złowione w sieć łowną
7. Podobne. Jedyny krajowy reprezentant rodzaju. Nieco podobne są niektóre gatunki z rodzaju Tenuiphantes
8. Uwagi. Autorzy obserwacji – gernotkunz Kamil Hurna Marek W.Kozłowski
9. Rozmieszczenie
10. Więcej o gatunku
11. T.longidens w iNat

Łódź 21.06.2021

avidal