Tapinopa longidens – Kobiernik

Linyphiidae – Osnuwikowate
Głowotułów ciemnobrązowy, lub jasnobrązowy z brunatnymi bokami. U samca widoczne masywne szczecinki w rejonie oczu. Odwłok szary z 3-ema parami ciemnych, owalnych plam i wąską przepaską wierzchołkową; spód odwłoka jednolicie ciemny. Nogi żółtobrązowe z mniej lub bardziej wyraźnymi brunatnymi prążkami. Szczękoczułki wyposażone w długie, zębowate wyrostki (zwłaszcza dwa z nich, które wystają aż poza pazury jadowe) – istotna cecha diagnostyczna gatunku, od której pochodzi nazwa gatunkowa.

Austria 16.08.2022 Fot. gernotkunz

Austria 16.08.2022 Fot. gernotkunz

Chociszewo 19.07.2019 ♀ Fot. Lucyna Bugiera

  1. Liczebność. Z uwagi na skryty tryb życia sporadycznie obserwowany, choć zapewne nierzadki
  2. Biotop. Lasy, suche łąki i polany, parki, ogrody. Sieć konstruowana zwykle bezpośrednio na ziemi, we mchu lub pod kamieniami i kawałkami drewna
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 4.1-5.3 mm. Dł. ciała samca 3.5-5 mm
  4. Aktywność. Sierpień/wrzesień – grudzień. Osobniki młodociane aktywne od wiosny
  5. Lokalizacja. Austria, Polska – lubuskie
  6. Pokarm. Bezkręgowce złowione w sieć łowną
  7. Podobne. Jedyny krajowy reprezentant rodzaju. Nieco podobne są niektóre gatunki z rodzaju Tenuiphantes
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – gernotkunz Lucyna Bugiera
  9. T.longidens w bazie BioMap
  10. Więcej o gatunku

avidal

Leave a Reply