Calliphoridae – Plujkowate
Metalicznie połyskująca, zwykle zielona pękata muchówka o masywnej głowie – wyraźnie większej w porównaniu z pospolitymi gatunkami z rodzajów Lucillia i Phormia. U samców czoło jest wąskie, a oczy są bardzo zbliżone. Czoło samicy ciemnobrązowe do czarnego. Przetchlinka na boku tułowia (tuż za głową) jest żółtobiała. U samca na boku tułowia rząd grubych szczecinek. Owłosienie spodniej strony odwłoka białe. Wierzch odwłoka zielony, silnie błyszczący. Na tylnych krawędziach tergitów ciemnozielone przepaski. Trzeci człon czułków ciemnoszary. Wici czułków pierzaste. Skrzydła bezbarwne; komórka R5 wąsko otwarta.
Francja – Saintes-Maries-de-la-Mer 15.10.2021 ♂ Fot. Martin Galli
Francja – Causse-de-la-Selle 04.09.2021 Fot. Martin Galli
Warszawa – Ursynów 12.10.2007 ♂ Fot. Marek W. Kozłowski
- Status. Pierwotny zasięg (Afryka, Azja, południowa Europa) rozszerza się od kilku dekad na Amerykę oraz środkową Europę. W Polsce pierwszy raz notowana w roku 2006. Spotykana coraz częściej w różnych miejscach kraju, ale nigdzie nie występuje licznie
- Siedlisko. Gatunek silnie synantropijny. Postaci dorosłe spotyka się na padlinie kręgowców oraz w miejscach gromadzenia odpadków z zawartością szczątków zwierząt hodowlanych, np. w pobliżu bazarów czy rzeźni. Larwy są często notowane na ludzkich zwłokach i wykorzystywane do szacowania daty zgonu
- Wymiary. Długość ciała 6-9 mm.
- Aktywność. W Polsce widywane głównie jesienią – podejrzewa się że przynajmniej część z tych osobników to migranci z Czech i Słowacji
- Lokalizacja. Francja, Polska – mazowieckie
- Cykl życiowy Dorosłe muchówki spotykane na kwiatach różnych roślin oraz na ludzkich i psich odchodach. Larwy rozwijają się w padlinie, ale również w odpadkach komunalnych i odchodach, sporadycznie wywołują wtórne muszyce u owiec i innych ssaków. W odróżnieniu od pozostałych europejskich gatunków Calliphoridae, w drugim i trzecim stadium rozwojowym są drapieżnikami atakującymi larwy innych plujkowatych
- Podobne. Inny, nie stwierdzony w Polsce, ale przejawiający tendencje do poszerzania zasięgu w kierunku północnym gatunek – Chrysomya megalocephala różni się ciemnobrązową przetchlinką tułowiową. Oczy złożone samców mają wyraźnie powiększone górne fasetki
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Marek W.Kozłowski Martin Galli
- Uwagi 2. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
- Ch.albiceps w iNat
Warszawa 13.08.2023