Podabrus alpinus

Cantharidae – Omomiłkowate
Głowa wąska, z wierzchu czarna, z przodu pomarańczowa. Oczy wypukłe, wręcz wyłupiaste – cecha diagnostyczna rodzaju. Szerokość przedplecza większa od jego długości; jego tylna krawędź wklęsła, a tylne kąty ostre. Przedplecze jednolicie pomarańczowe lub z czarną smugą centralną. Pokrywy od żółtobrązowych po czarne, skąpo owłosione. Nogi jednolicie pomarańczowe lub z ciemniejszymi udami. Czułki u podstawy pomarańczowe, ciemniejące ku wierzchołkom.

Tatrzański Park Narodowy 19.07.2023 Fot. Karol Wałach

Zakopane 06.06.2014 Marek R.Swadzba

  1. Status. W górach miejscami liczny, na nizinach rzadki lub bardzo rzadki
  2. Siedlisko. Lasy i ich skraje oraz leśne polany; gatunek borealno-górski
  3. Wymiary. Długość ciała 11-13.5 mm
  4. Aktywność. Maj – lipiec/sierpień
  5. Lokalizacja. Tatry
  6. Pokarm. Pyłek, owady. Proces rozwojowy larw słabo poznany
  7. Podobne. Jedyny krajowy reprezentant rodzaju. Inne omomiłkowate można odróżnić choćby po mniej wyłupiastych oczach
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Marek R.Swadzba Karol Wałach
  9. P. alpinus w bazie BioMap
  10. P.alpinus w iNat

Łódź 18.02.2021

avidal

Zostaw odpowiedź