Coccinellidae – Biedronkowate
Najbardziej zróżnicowana morfologicznie spośród wszystkich krajowych gatunków biedronek. Znajduje się osobniki żółte, czerwone, czarne, pomarańczowe. Pokrywy mogą być całkowicie jednolite, dwubarwne bez żadnych plam lub zdobione okrągławymi plamkami w liczbie od 2 do 23. Odmiany barwne otrzymały własne nazwy. W ich tylnej części mniej lub bardziej wyraźny garb. Larwy czarno-pomarańczowe, z wzorem w kształcie litery L na każdym boku i z 4 lub 5 pomarańczowymi wyrostkami po każdej bocznej stronie ciała. Jesienią imagines gromadnie oblegają elewacje budynków.
W naszym kraju pojawiła się niedawno, pierwsze stwierdzenia pochodzą z 2006 roku. I natychmiast wysunięto obawy, ze stanie się zagrożeniem dla krajowych gatunków, ostrzeżenia pojawiały się w sieci, radio i prasie. Arlekin stała się persona non grata. I choć fakty nie potwierdziły apokaliptycznych wizji, opinia pozostała. Osobiście bardzo jestem rad, że nasza entomofauna wzbogaciła się o tak efektowny i różnorodny gatunek.

Łódź – Widzew 11.05.2011 Forma barwna siccoma – widoczny garb na pokrywach, cecha diagnostyczna gatunku
- Status. Pospolita i wszędzie bardzo liczna. Występuje w całym kraju
- Siedlisko. Głównie parki, ogrody i zarośla – ogólnie wszędobylska
- Wymiary. Długość ciała 5-8 mm
- Aktywność. Marzec – grudzień. Zimowe miesiące spędza w ukryciu w stanie diapauzy
- Lokalizacja. Belgia, Polska – łódzkie, śląskie, mazowieckie, kujawsko-pomorskie, dolnośląskie, podkarpackie
- Pokarm. Mszyce i czerwce. Menu uzupełnia jajami, larwami i poczwarkami różnych owadów, chętnie innych biedronek; także pyłkiem i nektarem oraz owocami. Larwy afidofagiczne. Zdarza się, że atakują poczwarki i larwy innych biedronek (szczególnie chętnie Adalia bipunctata), a także osobniki preimaginalne własnego gatunku.
- Podobne. Konkretne formy barwne przypominają różne gatunki biedronek. Formę conspicua łatwo wziąć za biedronkę dwukropkę Adalia bipunctata. Pomaga opatrzenie. Najpewniejszą cechą diagnostyczną jest garb na pokrywach
- Uwagi. Stadia preimaginalne pożerane są przez wiele owadów, w tym przez inne biedronki. Głównym naturalnym wrogiem są jednak zadrowate Phoridae z rodzaju Phalacrotophora. Larwy co najmniej 4 rodzimych gatunków zalicza się do potencjalnych parazytoidów poczwarek i larw. Imagines Phalacrotophora odżywiają się hemolimfą wysysaną z larw i poczwarek, które bronią się energicznie poruszając końcem ciała (tzw. flicking).
W Azji głównym prześladowcą jest gatunek Phalacrotophora philaxyridis - Uwagi. Autorzy obserwacji – Beata Maaga Kamil Górawski Gilles San Martin Sebastian Nowosad Paweł Głowacki Alfred Błażytko Marek W.Kozłowski Andrzej Kucharski avidal
- H.axyridis w bazie BioMap
- H.axyridis w iNat

Warszawa-Ursynów – czerwiec 2020. Konsumpcja larwy Caliroa annulipes Fot. Marek W.Kozłowski
Łódź 22.11.2013


































Wszystkie larwy na powyższych zdjęciach reprezentują fazę L5.
Skoro tak, umieszczę te informację pod zdjęciami.