Tychius stephensi – Przykrąglik wieńczyk

Curculionidae – Ryjkowcowate
Ryjek zakrzywiony do dołu, na końcu czerwonobrązowy. Oczy płaskie. Łuski białe do żółtawych, zwykle niezbyt gęste, na zagonikach pokryw ułożone w rzędach. Głowa i przedplecze czarne. Przedplecze tylko nieco szersze od swojej długości. Pokrywy zwykle czarne do jednej trzeciej długości, dalej czerwonobrązowe; niekiedy całe pokrywy czarne. Uda czerwonobrązowe. Czułki 7-członowe, czerwonobrązowe; buławka ciemna.

Warszawa-teren SGGW 30.06.2025 Fot. Marek W. Kozłowski

Warszawa-teren SGGW 30.06.2025 Osobnik bez czerwonobrunatnej plamy na pokrywach Fot. Marek W. Kozłowski

  1. Status. Nierzadki. Występuje w całej Polsce
  2. Siedlisko. Skraje lasów, łąki, pola, polany  tereny ruderalne, użytki zielone
  3. Wymiary. Długość ciała 2-2.5 mm
  4. Aktywność. Chrząszcze wychodzą z gleby w maju i są aktywne przez czerwiec. Nowe pokolenie chrząszczy nie opuszcza komór poczwarkowych, zimując w nich
  5. Lokalizacja. Mazowieckie
  6. Pokarm. Larwy żerują wewnątrz główek koniczyny na rozwijających się nasionach; może to powodować pewne przerośnięcie główek. Przepoczwarczenie w glebie
  7. Podobne. Jednobarwne osobniki podobne do kilku innych małych gatunków z rodzaju. Tychius meliloti różni się znacznie ciemniejszymi udami. U zwykle ciemniejszego Tychius picirostris czułki są 6-członowe. U Tychius junceus oczy są wypukłe
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
  9. T.stephensi w bazie BioMap
  10. T.stephensi w iNat

Rodzaj Tychius - Przykrąglik


Warszawa 01.07.2025

Marek W.Kozłowski

Dodaj komentarz