Elateridae – Sprężykowate
Znany też jako czartek rdzawiak. Ciało smukłe, silniej wydłużone niż u większości innych sprężyków. Głowa czarna. Przedplecze rdzawobrązowe z tylnymi kątami wyprofilowanymi w długie, zębowate wyrostki. Pokrywy rdzawobrązowe lub czarne, wąskie i długie, silnie zwężające się przy wierzchołkach. Nogi rdzawobrązowe. Czułki długie – dłuższe niż u bliźniaczego Melanotus villosus, rdzawobrązowe. Człony czułków 4-10 o lekko ząbkowanym kształcie.
- Status. Pospolity, lecz z uwagi na nocna aktywność sporadycznie obserwowany. W Polsce na całym obszarze
- Siedlisko. Lasy. Znajdowany w wilgotnych próchnowiskach, w dziuplach, w murszejącym drewnie
- Wymiary. Długość ciała 13-20 mm
- Aktywność. Kwiecień – lipiec/sierpień. Imagines aktywne głównie w nocy
- Lokalizacja. Finlandia, Polska – mazowieckie
- Pokarm. Zmurszały substrat drzewny. Larwy drapieżne i bardzo żarłoczne, polują głównie na larwy owadów ksylofagicznych, a starsze stadia także na larwy owadów rozwijających się w glebie
- Podobne. Najłatwiej pomylić go z Melanostus villosus, który zwykle (choć nie zawsze) różni się ciemniejszym, czarnym ubarwieniem wierzchu ciała oraz czułków. Pozostałe europejskie gatunki z rodzaju unikają lasów – preferują murawy kserotermiczne i stepy
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Pentti Ketola Marek W.Kozłowski
- M.castanipes w bazie BioMap
- M.castanipes w iNat

Larwa Melanotus castanipes/villosus w próchnowisku, w starej wierzbie Okolice Otwocka 19.08.2026 Fot. Marek W. Kozłowski
Łódź 01.03.2024



