Melanotus castanipes – Czartek kasztanowy

Elateridae – Sprężykowate
Znany też jako czartek rdzawiak. Ciało smukłe, silniej wydłużone niż u większości innych sprężyków. Głowa czarna. Przedplecze rdzawobrązowe z tylnymi kątami wyprofilowanymi w długie, zębowate wyrostki. Pokrywy rdzawobrązowe lub czarne, wąskie i długie, silnie zwężające się przy wierzchołkach. Nogi rdzawobrązowe. Czułki długie – dłuższe niż u bliźniaczego Melanotus villosus, rdzawobrązowe. Człony czułków 4-10 o lekko ząbkowanym kształcie.

Finlandia 13.05.2007 Fot. Pentti Ketola

Finlandia 04.09.2018 Fot. Pentti Ketola

Finlandia 16.06.2007 Fot. Pentti Ketola

  1. Status. Pospolity, lecz z uwagi na nocna aktywność sporadycznie obserwowany. W Polsce na całym obszarze
  2. Siedlisko. Lasy. Znajdowany w wilgotnych próchnowiskach, w dziuplach, w murszejącym drewnie
  3. Wymiary. Długość ciała 13-20 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – lipiec/sierpień. Imagines aktywne głównie w nocy
  5. Lokalizacja. Finlandia, Polska – mazowieckie
  6. Pokarm. Zmurszały substrat drzewny. Larwy drapieżne i bardzo żarłoczne, polują głównie na larwy owadów ksylofagicznych, a starsze stadia także na larwy owadów rozwijających się w glebie
  7. Podobne. Najłatwiej pomylić go z Melanostus villosus, który zwykle (choć nie zawsze) różni się ciemniejszym, czarnym ubarwieniem wierzchu ciała oraz czułków. Pozostałe europejskie gatunki z rodzaju unikają lasów – preferują murawy kserotermiczne i stepy
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Pentti Ketola Marek W.Kozłowski
  9. M.castanipes w bazie BioMap
  10. M.castanipes w iNat

Finlandia 19.05.2018 Fot. Pentti Ketola

Larwa Melanotus castanipes/villosus w próchnowisku, w starej wierzbie Okolice Otwocka 19.08.2026 Fot. Marek W. Kozłowski


Łódź 01.03.2024

avidal

Zostaw odpowiedź